Prawdopodobnie w pierwszej połowie XVIII wieku zbudowano tu parterowy, modrzewiowy dwór. Stał on na wysokiej podmurówce na planie prostokąta. Od strony podjazdu miał ganek, którego dwie pary drewnianych filarów podtrzymywały trójkątny szczyt. Dom był przykryty bardzo wysokim, gładkim, czterospadowym dachem gontowym z półkolistymi lukarnami. W XVIII wieku służył prawdopodobnie jako siedziba administratora tego i kilku sąsiednich majątków.
Wnętrze mieściło 10 izb. Po prawej stronie od stosunkowo ciemnej sieni, za schodami prowadzącymi na strych, były od strony frontowej dwa salony w amfiladzie, a po lewej stronie – jadalnia. Pokoje od strony ogrodu miały funkcje mieszkalne. U lewego szczytu domu był kredens (z wejściem do jadalni), czeladnia, spiżarnia, kuchnia i sionka.
Przed domem, skierowanym na wschód, rozciągał się obszerny dziedziniec, na którym rosły stare lipy, aż do bramy wjazdowej stojącej naprzeciw dworu, i dalej była aleja wjazdowa, wysadzana starymi dębami, wiodąca wzdłuż sadów przez mostek nad rzeczką Palachwą do drogi z Jakowczyc do Wieżek. Nie było tu dużego parku.
Dwór ze wszystkimi zabudowaniami został spalony przez Rosjan w 1915 roku. Resztki parku zajmują 3,5 ha.
Majątek Jurkowszczyzna jest opisany w 11. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy , 2. pozycja, 8. znaczenie
Kategoria:Wsie w rejonie żabineckim