Prawo do używania i czerpania korzyści z rzeczy Prawo do używania rzeczy nie jest zdefiniowane w art. 544 Kodeksu cywilnego, ale wchodzi w zakres prawa do korzystania z rzeczy. Polega na używaniu rzeczy przez właściciela lub osoby jemu najbliższe. Właściciel ma prawo do czerpania pożytku z rzeczy również w przypadku oddania rzeczy do korzystania osobie trzeciej. W zakres tego prawa wchodzi także prawo do czerpania korzyści z rzeczy – czyli pobieranie wszystkich pożytków, które przynosi dana rzecz. Praw nie można zbyć częściowo, są one połączone i nie można ich rozdzielić: np. czerpać korzyści nie będąc właścicielem przedmiotu. Korzystanie z rzeczy może mieć formę czynności faktycznych – samodzielne korzystanie z rzeczy, oraz czynności prawnych – wynajem.
W ostatnich latach orzecznictwo francuskie przyznało właścicielowi szereg uprawnień np. prawo do zakazania wykorzystywania wizerunku posiadanego dobra przez osoby trzecie w celach handlowych bądź zawodowych, czyli prawo do ochrony wizerunku swojej rzeczy – ruchomości bądź nieruchomości, chyba że jest ono wykorzystywane w celach nieodpłatnych np. fotografie.
Prawo do dysponowania rzeczą Kodeks Napoleona z 1804 r. ujmował prawa właściciela w najszerszej formule, odwołując się do doktryny prawa rzymskiego.