Na rozkaz szefostwa POW zgłosił się do służby w Polskiej Sile Zbrojnej. W listopadzie 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w Warszawie, później w walkach z Ukraińcami o Lwów. Uczestniczył w wojnie 1920 r.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1931 roku był sierżantem w 19 pułku piechoty we Lwowie. Następnie w 6 dywizjonie artylerii przeciwlotniczej.
W kampanii wrześniowej walczył w 6 pułku artylerii ciężkiej. 18 września 1939 w Haliczu dostał się do niewoli radzieckiej. 17 października 1939 przywieziony do obozu przejściowego dla jeńców w Krzywym Rogu. Znajduje się na liście jeńców obozu z 15 grudnia 1939 jako oficer 6 daplot. 23 grudnia 1939 wymieniony na liście młodszych oficerów obozu w Krzywym Rogu przeznaczonych do przesłania do obozu w Kozielsku i Starobielsku. 28 stycznia 1940 wysłany do obozu w Kozielsku, dokąd dotarł 14 lutego 1940. Między 28 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 052/4, poz.42, nr akt 4906 z 27.04.1940. Został zamordowany 30 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 02.06.1943.