Jednostki typu Tursas mają wyporność pełną 750 ton. Długość całkowita wynosi 49 m, długość między pionami 43,8 m, szerokość kadłuba 10,4 m, a zanurzenie 4 m. Kadłub posiada wzmocnienia przeciwlodowe. Do wyposażenia należy łódź półsztywna, żuraw hydrauliczny w części rufowej i pachoły holownicze. Oprócz dwóch radarów dozoru nawodnego, jednostki są wyposażone ze środków obserwacji technicznej w stację hydroakustyczną Simrad SS 105. Normalnie nie przenoszą uzbrojenia stałego, lecz posiadają podstawę do montażu podwójnie sprzężonego działka przeciwlotniczego 23 mm firmy Sako (wersja pochodna ZU-23-2). Część publikacji sugeruje, że mogą one otrzymać także uzbrojenie przeciw okrętom podwodnym, w rodzaju wyrzutni granatów głębinowych. Oprócz pełnienia typowych zadań dozorowych i interwencyjno-pościgowych, są dość uniwersalne − mogą prowadzić akcje ratownicze, co jest jednym z zadań fińskiej Straży Granicznej, prowadzić holowania i uczestniczyć w likwidacji skutków katastrof technicznych (rozlewów substancji ropopochodnych), a także prowadzić obsługę oznakowania nawigacyjnego.
Okręty Nazwa położenie stępkiwodowaniewejście do służby, państwoTursas 04.09.198531.01.198606.06.1986, FinlandiaUisko04.04.198619.06.198621.01.1987, FinlandiaGotland (Kbv 181) 2000, Szwecja
Galeria
Przypisy
Bibliografia Krzysztof Kubiak: Tursas, Uisko, Merikarhu - patrolowce Straży Granicznej Finlandii, „Nowa Technika Wojskowa” nr 12/2016.
Tursas