Kabłąk jelca zgięty u dołu pod kątem prostym, u góry przechodzi łagodnym lukiem ku głowicy, z którą połączony jest zamkiem zaczepowym; w górnej części kabłąka ślad przecięcia spojonego miedzią i wzmocnionego klinem mosiężnym (na tzw. obce pióro). Prawdopodobnie rękojeść została skrócona na życzenie właściciela [...]. Krzyż jelca w środkowej partii rozszerzony. Wąsy płaskie z owalnymi końcami, dł. 59 mm. Tylne ramię jelca lekko zagięte ku dołowi, ze spłaszczoną łezką. Głowica z owalnym kapturkiem którego górna część została do dolnej przylutowana miedzią. W szczycie kapturka otwór, w którym zamocowany jest trzpień głowni mosiężną okrągłą nakrętką z dwoma otworkami do odpowiedniego klucza. Na kapturku przylutowany srebrny orzeł w koronie, na tarczy Amazonek, z dodatkową tarczką pośrodku. Kapturek przechodzi w warkocz umocowany w tylnym ramieniu, w specjalnie wyrobionym gnieździe [...]. Uchwyt umocowany dwoma mosiężnymi nitami, przechodzącymi przez trzpień głowni. Przy rękojeści temblak ze srebrnego galonu z karmazynowymi wypustkami i chwastem ze srebrnej nici. Pochwa niklowana, kołnierz szyjki profilowany, mocowany na wcisk.