Conradia w Wilnie. W 1932 został wybrany do Prezydium Korporacji Conradia i został jej Marszałkiem.
Publicysta, pisał artykuły m.in. do „Kuriera Wileńskiego”, „Polski Zbrojnej”, „Przeglądu Lotniczego” oraz prowadził audycje radiowe. W 1931 był członkiem Komitetu Kongresu Eucharystycznego w Wilnie i Archidiecezji Wileńskiej. W 1930 wydał książkę „Grozę chmur”, a w 1939 „Jabłko Newtona: o podstawowych prawach mechaniki”. Współautor „Kursu Przeciwgazowego (dla farmaceutów dyplomowanych)” pod redakcją R. Strażówny.
W sierpniu 1939 zmobilizowany do 3 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. W kampanii wrześniowej walczył w składzie 3 daplot. Po rozwiązaniu oddziału wrócił do Wilna. Wezwany przez NKWD na przesłuchanie, został aresztowany i wywieziony. Figuruje na liście oficerów wywiezionych ze Starobielska, akta osobiste tych oficerów przekazano do UPW (stan na 1 kwietnia 1941). Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. 28 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 052/1, poz. 76, nr akt 1340 z 27.04.1940. Został zamordowany między 30 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 02.06.1943.