Żukowskiego i został dowódcą eskadry specjalnego przeznaczenia, od września 1936 do lutego 1937 jako dowódca eskadry bombowców w stopniu majora brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii. W czerwcu 1937 wyznaczono go naczelnikiem wyższej szkoły lotniczej w Lipiecku, a 4 lipca 1937 awansowano na kombriga. W sierpniu 1939 został kierownikiem wyższych kursów doskonalenia kadry oficerskiej w Riazaniu, jednocześnie w kwietniu 1940 objął dowództwo 167 rezerwowego pułku lotniczego w Riazaniu, w 1940 ukończył Wyższe Kursy Akademickie przy Akademii Sztabu Generalnego. 4 czerwca 1940 otrzymał stopień generała majora lotnictwa.
30 maja 1941 został aresztowany jako „niemiecki szpieg i uczestnik antyradzieckiego spisku wojskowego, przekazujący Niemcom szerokie dane o budowie radzieckich samolotów” i 13 lutego 1942 skazany przez Naradę Specjalną NKWD na śmierć przez rozstrzelanie wykonaną 10 dni później. W 1943 pośmiertnie pozbawiono go tytułu Bohatera Związku Radzieckiego i wszystkich odznaczeń.