W nocy na 20 kwietnia 1945 jako dowódca pułku piechoty w składzie 37 Dywizji Piechoty Gwardii 65 Armii 2 Frontu Białoruskiego organizował forsowanie Odry na południe od Szczecina, 20–22 kwietnia dowodzony przez niego pułk odparł 26 ataków przeciwnika. Po wojnie służył w armii do 1954, gdy został zwolniony do rezerwy. Mieszkał w mieście Chirchiq, później w Barnaule.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (29 czerwca 1945) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie – 5 marca 1944 i 15 lipca 1944) Order Suworowa III klasy (7 grudnia 1944) Order Aleksandra Newskiego (29 maja 1943) Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zasługi bojowe” (3 listopada 1944)
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=14240
Kategoria:Pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Orderem Aleksandra Newskiego (Związek Radziecki) Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Radzieccy dowódcy pułków w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1983