Został zaprzysiężony do Armii Krajowej i posługiwał się pseudonim „Leo” (względnie „Leon”) oraz „Jan”. Decyzją dowódcy obwodu AK Sanok, kpt. Adama Winogrodzkiego, otrzymał zadanie prowadzenia wywiadu radiowego. Prowadził nasłuch radiowy sowieckiej agencji TASS i rozgłośni niemieckich. Pozostając w Niebieszczanach w 1943 był członkiem patrolu dywersyjnego. Przez okres kilku tygodni był uczestnikiem walk polskiej partyzantki. Brał udział w akcji AK pod Wolicą. Z oddziału odszedł na własną prośbę. Fałszywe dokumenty dla Leona Pennera miał przygotować Mieczysław Przystasz. Po aresztowaniu Władysława Szelki (19 czerwca 1944) ukrywaniem Pennera zajmowali się Karol Szelka z żoną Stefanią. Penner przebywał we wsi Niebieszczany 21 miesięcy. Stamtąd, w trakcie akcji „Burza” 6 sierpnia 1944 został przyprowadzony przez Stanisława Osękowskiego ps. „Żbik” do stacjonującego w Zawadce Morochowskiej oddziału partyzanckiego „Południe” i tego dnia na własną prośbę został przyjęty do jego szeregów przez dowódcę, kapitana „Korwina”, oraz przydzielony przez tegoż do V plutonu pod komendą Piotra Dudycza ps. „Cezar”. W 1989 Władysław, Karol i Stefania Szelkowie zostali uhonorowani izraelskim odznaczeniem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata za ukrywanie Leona Pennera.