W roku 1845 przeniósł się do Saint Louis, a cztery lata później do Nowego Orleanu, gdzie rozpoczął praktykę. Podczas wojny secesyjnej zajmował ostrożne stanowisko. W 1863 wybrano go do Izby Reprezentantów w nieautoryzowanych wyborach na południu; nie objął jednak mandatu. W 1864 ponownie wybrany w wyborach zaakceptowanych przez prezydenta po raz drugi nie objął mandatu ze względu na konflikt na linii prezydent–Kongres. Z nieznanych przyczyn zaatakował przeciwnego objęciu przezeń stanowiska senatora Williama D. Kelleya z Pensylwanii, raniąc go w ramię. Został potępiony przez Kongres, ale nie skazany.
W 1865 został szefem stanowej egzekutywy Narodowej Unii Konserwatywnej w Luizjanie. Po porażce w wyborach do Kongresu z jej ramienia w lutym 1866 dołączył do radykałów, domagając się powtórzenia konwencji konstytucyjnej z 1864 roku. Później sprzymierzył się z jednym ze skrzydeł Partii Republikańskiej i dzięki temu wybrano go luizjańskim prokuratorem stanowym w roku 1873. Pełnił funkcję aż do śmierci w 1876.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy adwokaci Kategoria:Amerykańscy prokuratorzy Kategoria:Gubernatorzy Terytorium Wisconsin Kategoria:Ludzie urodzeni w Louisville Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Wigowie (Stany Zjednoczone) Kategoria:Zmarli w 1876