Morfologia Kapelusz Średnica 5–14 cm, początkowo półkulisty, potem łukowaty, w końcu płaski. Powierzchnia z przyczepionymi ochrowymi resztkami osłony o barwie od ochrowej do czerwonobrązowej. W stanie wilgotnym jest bardzo śluzowaty, w stanie suchym tylko lepki, o barwie od brudnobeżowoochrowej do brudnobrązowej z czerwonawym odcieniem. Brzeg długo jest podwinięty. U młodych okazów połączony jest z trzonem białą osłoną, która u starszych okazów zwisa z kapelusza. Blaszki Wąskie i wąsko przyrośnięte lub wolne. Początkowo są kremowe, potem ciemniejsze – ochrowe do czerwonobrązowych. Ostrza białawe. Trzon Wysokość 7–15 cm (bez podziemnej części), grubość 0,8–2 cm, wrzecionowaty, w ziemi ukorzeniony do głębokości około 10 cm. Posiada stały, białawy, skórzasty pierścień. Powierzchnia nad pierścieniem gładka i biaława do kremowożółtej, pod pierścieniem początkowo kremowożółta i pokryta łuskami, potem bladobrudnoochrowa, pokryta grubymi i włóknistymi łuskami. Uszkodzony brązowieje. Miąższ Białawy, o zapachu gorzkich migdałów, w smaku gorzki. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe. Zarodniki migdałowate, o powierzchni drobnobrodawkowatej i wymiarach 8–10 × 5–6 μm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Włośnianka korzeniasta · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.