Carter, Matthew. Typographically Speaking: The Art of Matthew Carter. Princeton Architectural Press. p. 35. .Mosley rozpoznaje też inne kroje niebędące dziełem Caslona, jak Samaritan i Syriac: „ciężko uwierzyć, że najmniejszy stopień pisma w tych krojach ma 1 punkt... Mogłyby być dziełem Caslona, ale raczej wczesną próbą”. W 1742 r. kroje zostały zastąpione przez jednolitą odmianą antykwową.Mosley, James (1981). „A specimen of printing types cut by William Caslon, London 1766; A facsimile with introduction and notes”. Journal of the Printing Historical Society. 16: 1–113..Chociaż kroje Caslona nie były szeroko rozpowszechnione w Europie, dystrybuowano je na terenie całego Imperium Brytyjskiego, w tym także w brytyjskich koloniach w Ameryce Północnej, gdzie zostały wykorzystane przy druku amerykańskiej Deklaracji NiepodległościSherman, Nick; Mosley, James. "The Dunlap Broadside". Fonts in Use.. Po śmierci Williama Caslona I jego krój stracił na popularności. Swój renesans przeżył w latach 40. XIX w. za sprawą brytyjskiego ruchu artystycznego Arts and Crafts.