Montauk – powieść szwajcarskiego pisarza Maxa Frischa, opublikowana w Polsce w roku 1975. W jego dorobku zajmuje ona szczególne miejsce. Wprawdzie już wcześniejsze postacie Frischa były często kształtowane autobiograficznie, podczas gdy opowieść była fikcyjna. W przeciwieństwie do tego, protagonista w Montauk nosi imię autora, opowiadając o autentycznym wydarzeniu: o weekendzie, który Frisch spędził z młodą kobietą na wschodnim wybrzeżu Ameryki. Wydawnictwo Czytelnik opublikowało polską wersję w roku 1978 w przełożeniu Stanisława Kołodziejczyka.
Przelotny romans stanowi okazję do przeglądu własnej biografii. Narrator opowiada o kobietach, z którymi był związany, jak również o nieudanych związkach. Kolejne refleksje dotyczą wieku, bliskości śmierci oraz współzależności życia i pracy. Sama geneza tekstu staje się tematem powieści. Inaczej niż w innych dziełach Frisch przedstawia ów weekend zgodnie z tym, co bezpośrednio przeżył: „Chciałbym ten dzień opisać, tylko ten dzień, nasz weekend i jak do tego doszło, jak będzie dalej. Chciałbym móc opowiedzieć, niczego przy tym nie zmyślając.”
Fabuła
Ramy akcji stanowią dni 11 i 12 maja roku 1974. Stoją one na końcu podróży autorskiej przez Stany Zjednoczone. Lot powrotny do Europy jest przewidziany na 14 maja, zaledwie dzień przed 63 urodzinami Maxa Frischa.