Przez jakiś czas po II wojnie światowej na stanowisku kierownika stacji pracował brat Wiktorii Breżniewej, żony Leonida Breżniewa. Jednak nie pracował tam długo - kadra była wyraźnie przeciwko niemu, wkrótce przeniósł się do Charkowa, a następnie do Moskwy.
W 1961 roku stację zelektryfikowano prądem stałym (=3 kV) na odcinku Ławoczne – Stryj – Lwów.
Budynek stacji Stryj był zawsze pierwszym celem w wielu wojnach, a we wszystkich przypadkach stacja ucierpiała. Pierwszy drewniany „dworzec kolejowy”, zbudowany w latach 1872-1875, spłonął podczas wielkiego pożaru w 1886 roku. Kolejny dworzec został zbudowany przed I wojną światową, murowany, który został zniszczony przez wycofujące się części Imperium Rosyjskiego. A murowany, parterowy, zbudowany w okresie polskim, został wysadzony w powietrze podczas wycofywania się wojsk niemieckich w 1944 roku.
Po wojnie, w 1953 roku, na miejscu kas biletowych zbudowano kolejny, czwarty już dwupiętrowy dworzec, ten budynek miał najwięcej szczęścia - nadal przyjmuje pasażerów. Budynek dworca jest wykonany w typowym dla autorytarnego reżimu stylu - pompatyczny wizerunek z wykorzystaniem klasycznego wystroju w postaci kolumn i sztukaterii.