Pozostała część stawki obejmowała prywatne zgłoszenia. Skip Barber, dla którego była to pierwsza europejska runda Formuły 1, wystawił swojego Marcha 711, którym po raz pierwszy ścigał się w Grand Prix Monako. Xavier Perrot dysponował Marchem 701, zakupionym od Jo Sifferta. Ray Allen ścigał się należącym do Franka Williamsa Marchem 701, który stanowił hybrydę samochodu rozbitego przez Cyda Williamsa na Oulton Park oraz pojazdu zakupionego od Kena Tyrrella. Robert Lamplough i Bernd Terbeck używali starych BRM z 1968. Mike Beuttler rywalizował Marchem 701 w barwach zespołu Clarke-Mordaunt-Guthrie Racing.
Kwalifikacje Treningi, decydujące jednocześnie o kolejności startowej, były rozgrywane w piątek, sobotę i niedzielę rano.
W Ferrari Ickxa pierwszego dnia zatarł się układ olejowy, co zmusiło zespół do wymiany silnika. Z kolei w sobotę Regazzoni zatarł sprzęgło, którego resztki dostały się do skrzyni biegów. Wyjmując skrzynię biegów, mechanicy Ferrari zdecydowali się zakleić tył skrzyni korbowej, aby nie dopuścić do wycieków oleju. Mimo tych problemów kierowcy zespołu zdobyli dwa pierwsze miejsca startowe (Ickx – 1:56,8, Regazzoni – 1:57,7).