Wraz z opublikowaniem w roku 1867 Biblii rabinicznej („Introduction to the Rabbinic Bible, Hebrew and English, with notices”) Jakuba ben Chajima ibn Adonijahu (pierwszy raz opublikowanej w Wenecji w latach 1524–1525) oraz „The Massoreth Ha-Massoreth” Eliasa Lewity, w języku hebrajskim z własnym tłumaczeniem i komentarzem, Ginsburg uzyskał rangę wybitnego uczonego hebrajskiego. W 1870 roku został mianowany, jako jeden z pierwszych, członkiem komitetu ds. rewizji Starego Testamentu w ramach kontraktu dla Trynitarnego Towarzystwa Biblijnego. Najważniejszymi jego dziełami była „Masora”, wydana w czterech tomach (1880–1886), a następnie krytyczne wydanie masoreckiej Biblii hebrajskiej (1894) oraz wprowadzenie do niej (1897).
Wybrane dzieła The Massorah; Compiled from Manuscripts; część I, Londyn/Wiedeń (1880) The Massorah; Compiled from Manuscripts; część II, Londyn/Wiedeń The Massorah; Compiled from Manuscripts; część III, Londyn/Wiedeń (1886) The Massorah; Translated into English; With a critical and exgetical commentary;