W latach 20. XIX wieku dziedzicami dóbr Jakimiszki byli członkowie rodziny Schultzów. Na początku XX wieku były to obszerne dobra, których południową granicę stanowił Niemen, a zachodnią – rzeka Jesia. Jak pisało „Słowo” w 1913 roku: Majątek ten przed kilku laty od p. Ignacego Parczewskiego z Czerwonego Dwora pod Wilnem kupił p. Władysław Zakrzewski. Obecnie całe dobra Jakimiszki, odłużone w Tow. Kred. Ziemskiem w sumie 300 000 rubli, drogą licytacji kupione zostały przez żyda Zelika Piekarskiego za 148 000 rubli w gotówce.
Pod koniec XIX wieku Jakimiszki były ośrodkiem dóbr składających się z wielu folwarków i wsi oraz przyległości Taszeta. Około 1880 roku powierzchnia majątku wynosiła 4074 mórg. W poszczególnych folwarkach i wsiach: folwark Jakimiszki liczył 967 mórg, w tym: 551 mórg gruntów ornych i ogrodów, 186 łąk, 56 pastwisk, 115 lasu, 7 zarośli, 2 wody i 50 nieużytków i placów, ponadto 20 budynków murowanych i 7 drewnianych; folwark Samopol (obecnie wieś Laukiškės) liczył 535 mórg, w tym: 36 gruntów ornych i ogrodów, 105 łąk, 30 pastwisk, 42 lasu, 22 nieużytków i placów, 9 budynków murowanych; folwark Lustberg (obecnie wieś Linksmakalnis) liczył 477 mórg, w tym: 231 gruntów ornych i ogrodów, 54 łąk, 18 pastwisk, 160 lasu, 1 wody, 13 nieużytków i placów, 1 budynek murowany i 6 drewnianych; folwark Elisenthal