Pracował także w wydawnictwie Advent-Verlag, najpierw w dziale węgierskim, a od roku 1933 w dziale ogólnym. W roku 1933 został redaktorem naczelnym kwartalnika „Aller Diener”. Angażował się w promowanie zdrowego stylu życia. Po wojnie James Lamar McElhany, prezydent Generalnej Konferencji Adwentystów Dnia Siódmego, domagał się od niego oczyszczenia przywództwa Kościoła z nazistowskich elementów (kwiecień 1947). Minck odpowiedział, że każdy odpowiada za swe czyny przed Bogiem.
W lipcu 1950 roku na konferencji generalnej w San Francisco Minck ponownie został nominowany na przewodniczącego, jednak Wilhelm Müller zarzucił Minckowi brak stanowczości wobec nazistów. Nominacja Mincka została odrzucona, a w jego miejsce wybrany został Müller. Część niemieckiej delegacji kwestionowała ważność tych wyborów.
Stosunek do nazizmu Adolf Minck, gdy tylko został zwierzchnikiem niemieckiego KADS w 1933 roku, oświadczył: „My nie jesteśmy nieprzygotowani do nowego porządku”. Zapewniał także, że dopomoże w przygotowaniu drogi dla nowego porządku. Miało to miejsce trzy miesiące po tym, jak Adolf Hitler został kanclerzem. Dojście Hitlera do władzy uznał za ożywczy powiew ducha reformacji.