Napaść Niemiec na Polskę w 1939 przerwała prace wykończeniowe w świątyni. W 1942 Niemcy zrabowali dwa dzwony (Piotr i Paweł) zakupione z funduszy parafian i proboszcza Jana Pilca. Po zakończeniu II wojny światowej prace przy wyposażaniu kościoła dokończył ks. Stanisław Gałązka (zbudowano schody wejściowe, osadzono trzy pary drzwi dębowych, zbudowano balkon nad kruchtą). W 1948 zainstalowano organy firmy Truszczyński. Ołtarz główny z figurą Marki Bożej Wniebowziętej zaprojektował Jan Budziła. W ołtarzu bocznym umieszczono postać Najświętszego Serca Jezusowego. Po 1952 do świątyni wstawiono ławki, założono ogrzewanie oraz położono posadzkę z terakoty. W 1959 powieszono nowe dzwony: Marię i Józefa. Konsekracji świątyni dokonał biskup Zdzisław Goliński 19 czerwca 1960 (pierwotnie planowana była na grudzień 1939). W latach 1987–1991 kopalnia Jowisz usuwała w obiekcie szkody górnicze. W 2000 parafianie ufundowali nowy ołtarz główny z białego marmuru, który konsekrował arcybiskup Stanisław Nowak. Kościół posiada relikwie bł.