Położenie Obie latarnie znajdują się kilkanaście metrów od siebie na krańcu półwyspu Delimara, południowo-wschodniego punktu Malty. Stoją około 3 kilometry na południowy wschód od miasta Marsaxlokk. Nowoczesny budynek znajduje się 15 metrów na południowy wschód od budynku zabytkowego.
Historia Potrzeba budowy latarni morskiej na półwyspie Delimara powstała w momencie otwarcia Kanału Sueskiego w 1850 i wynikającego wzrostu ruchu żeglugowego. Angielski gubernator Malty, sir Richard More O’Ferrall zlecił budowę, a w 1854 rozpoczęto budowę latarni, którą ukończono w 1855. Latarnia morska służyła głównie jako przewodnik dla statków handlowych, jednak latarnik opracowywał raport o ruchach wszystkich statków, które zaobserwował w kierunku Malty. Po budowie czerwone światło latarni wytwarzała lampa olejowa, która w 1896 roku została zastąpiona przez mocniejszą lampę naftową, która wysyłała naprzemiennie białe i czerwone wiązki światła co 30 sekund. Cykl wysyłania sygnału świetlnego obsługiwał tradycyjny mechanizm zegarowy, sterowany ręcznie. Światło było widoczne do 19 mil morskich. W 1956 pojawiły się problemy z tym mechanizmem i zastąpiono go stałą, białą latarnią.
Podczas II wojny światowej latarnia została uszkodzona.