W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie do Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Warszawie. Pełnił tam służbę na stanowisku kierownika wyszkolenia. Z dniem 30 listopada 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Po odejściu ze służby wojskowej pracował w Pracowni Broni Małokalibrowej w Instytucie Badania Materiałów Uzbrojenia, od lutego 1935 do sierpnia 1939 w Wydziale Oświatowym Polskiego Radia, w dziale Audycji Żołnierskich. Od 1933 był członkiem zarządu Stowarzyszenia Przyjaciół Muzeum Wojska. Strzelectwo Był specjalistą w zakresie ręcznej broni palnej. Opublikował książki Karabinki małokalibrowe i ich użycie (1926), ABC strzelania. Instrukcja (1929), Pistolet w walce i sporcie (1928), Strzelanie. Podręcznik dla początkujących o zawodników (1934). Publikował także w Przeglądzie Strzeleckim i Łuczniczym, Bellonie, Przeglądzie Piechoty, Broni i Barwie.
W 1927 został mistrzem Polski w strzelaniu do figurek.