Pascual Madoz Ibáñez, naixito de Pamplona o 17 de mayo de 1806 y muerto en Chenova (Reino d'Italia, hue Italia) o 13 d'aviento de 1870, estió un destacato avogato, cheografo y politico navarro. D'ideolochía liberal y militant d'o Partido Progresista, ocupó en 1868 dimpués d'a revolución que fació cayer a monarquía a Presidencia d'a Chunta Provisional Revolucionaria.
Pascual Madoz se formó con os escolapios en a ciudat aragonesa de Balbastro continando dimpués os suyos estudios de Dreito en a Universidat de Zaragoza. Por a suya ideolochía politica s'exilió en Francia dende 1830 dica 1832, mientres as zagueras anyadas d'o reinato de Ferrando VII d'Espanya, instalando-se en tornar en a ciudat de Barcelona, licenciando-se en Dreito en 1834. En ixas envueltas estió cuan concibió o que ye a suya magna obra, o Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar, que no remataría dica 1850.
Partidario de concepcions mas progresistas aintro d'o liberalismo, encabezó en os anyos 1840 a oposición a Baldomero Espartero, encara que o 21 de chinero de 1855 se convertió en ministro d'Hicienda en un Gubierno d'Espartero. Mientres o suyo ministerio impulsó una lei de desamortización complementaria a la desamortización de Mendizábal, a conoixita como desamortización de Madoz.
Con a Revolución de 1868 ocupó provisionalment a Presidencia d'a Chunta Provisional Revolucionaria, encara que renunció, y estió partidario d'a coronación d'Amadeu de Saboya como rei, fendo parte d'a delegación que marchó entra Italia ta ofreixer-li o trono, pero i morió o 13 d'aviento de 1870.
Vinclos externos
Categoría:Alumnos d'a Universidat de Zaragoza Categoría:Avogaus de Navarra Categoría:Cheografos de Navarra Categoría:Ministros d'o Gubierno d'Espanya naixius de Navarra Categoría:Muertos en Chenova Categoría:Naixius de Pamplona Categoría:Presidents d'o Gubierno d'Espanya Categoría:1806 (naixencias) Categoría:1870 (muertes)