A sierra de Guara ye una sierra exterior pirenenca Julio Muñoz Jiménez, Concepción Sanz Herráiz: Guía Física de España. 5 Las Montañas. Alianza Editorial, 1995, pp 289-292. situada a o nord-ueste d'a ciudat de Uesca. A suya mayor altaria ye en o tozal de Guara situau a 2.077 m d'altaria. En suya parte oriental se troba o Parque Natural d'a Sierra y as Foces de Guara.

A lo norte d'a sierra de Guara ye a val de Nocito, que la desparte d'a sierra d'Aineto.

Ditos y mazadas «Arrincona os bateaguas si por Guara hay boiras largas». «Boira que brinca de Guara, u riada u apedregada». «Cuando Guara sople, tonto ye o que no s’arrope». «Mientras en Guara haiga nieve como a coda d’una golondrina, no tiens guaire segura a vinya». «Si fa aire de Guara, no tengas miedo a tronada». «Si no sopla Guara, Moncayo s’enbarra». «Si sopla Guara, ¡qué luego escampa!». José Enrique Gargallo Gil:Los refranes meteorológicos en aragonés, en el marco de la paremiología románica, Alazet n°20, 2008, ISSN 0214-7602, p.11-31 «aire guarino, plebedor fino» Fernando Sánchez Pitarch, Guillermo Tomás Faci: Replega de tradizión oral agüerana, Luenga & Fablas 10, Consello d'a Fabla Aragonesa, 2006, ISSN 1137-8328, pp. 33-61.

Referencias

Se veiga tamién Parque Natural d'a Sierra y as Foces de Guara.

*