Juan López de Cisneros (Castromocho de Campos, Palencia, 1586-Palermo, 1657) Clérigu y inquisidor español del sieglu XVII.
Biografía Pertenecía a una familia emparentada col cardenal Francisco Jiménez de Cisneros, fundador de la Universidá d'Alcalá, circunstancia que quedó recordada na so propia sepultura en Palermo.
Formóse como presbíteru y llicenciáu, y desenvolvió una parte importante de la so carrera nel ámbitu universitariu y eclesiásticu. El 19 de xunetu de 1629 foi admitíu nel Colexu Mayor de San Ildefonso de la Universidá d'Alcalá de Henares, por provisión del Conseyu Real. La documentación conservada nel Archivo Histórico Nacional inclúi, amás, un espediente d'información xenealóxica sobre él fecháu en 1645.
Antes de marchar a Sicilia exerció como provisor del obispáu d'Ourense, cargu que-y daba importantes funciones de gobiernu y xurisdicción eclesiástica. La so carrera llevólu depués al Reinu de Sicilia, onde pasó a formar parte del Tribunal de la Inquisición de Palermo. El 16 d'ochobre de 1646 foi nomáu inquisidor d'esti tribunal.
Cisneros desenvolvió tamién funciones polítiques y eclesiástiques fuera estrictamente del tribunal inquisitorial. En 1647, durante les revueltes que se producieron en Palermo y n'otres zones de Sicilia contra'l gobiernu español, collaboró col inquisidor García de Trasmiera nel intentu de contener los disturbios. Al añu siguiente, en 1648, desempeñó'l cargu de vicariu xeneral de Monreale. En 1653 aparece documentáu como visitador del consultor del virréi y como conservador del Real Patrimoniu de Sicilia.
La so vida quedó especialmente venceyada a la historia de fray Diego La Matina, un agustín natural de Racalmuto que tuviera dellos procesos cola Inquisición siciliana. La Matina fuera encarceláu en diverses ocasiones y, tres la so fuga de la prisión del Steri en 1656, foi nuevamente capturáu y lleváu a les cárceles del Sant'Uffizio en Palermo. La documentación y los estudios históricos señalen que foi sometíu a nuevos interrogatorios y tortures.
El 24 de marzu de 1657, durante un interrogatoriu, La Matina hiriólu gravemente. Les fontes difieren en dellos detalles sobre les circunstancies exactes de l'agresión y sobre'l papel concretu de la tortura nesi interrogatoriu, pero hai coincidencia en que Cisneros recibió les feríes que terminaríen provocando la so muerte. Morrió finalmente'l 4 d'abril de 1657, a los 71 años, nel exerciciu del so cargu d'inquisidor.
Foi enterráu na capilla española de la ilesia de la Gangia, en Palermo. La inscripción de la so sepultura descríbelu como llicenciáu, natural de Castromocho, provisor y vicariu xeneral del obispáu d'Ourense, colexial mayor del Colexu de San Ildefonso d'Alcalá, fiscal y inquisidor apostólicu nel reinu de Sicilia. La mesma inscripción señala que fundara una capellanía perpetua na capilla.
La so muerte y el posterior procesu de Diego La Matina adquirieron una importancia especial na memoria histórica de la Inquisición siciliana. Nel sieglu XX, l'escritor sicilianu Leonardo Sciascia dedicó-yos el so ensayu Muerte del inquisidor (Morte dell'inquisitore, 1964), nel que reconstruyó'l casu a partir de documentación histórica y convirtió a Cisneros y La Matina en dos figures centrales pa reflexonar sobre'l funcionamientu del Sant'Uffizio y sobre la violencia de la represión inquisitorial. Ta soterráu na capiella española de la Gangia, Palermo.
Referencies Biblioteca Universidad Complutense Muerte del inquisidor Instituto Superior Tecnològico de Puertoviejo
Categoría:Inquisidores