El Vrikshá-áiur-veda (lliteralmente ‘conocencia [reveláu] sobre la salú de les plantes’ en idioma sánscritu) B. Prasad Roy: «Vŗkşăyurvĕda in Ancient India». Capítulu 37 del llibru History of agriculture in India. History of science, phylosophy and culture in indian civilization. 2008. de Parashará ye un llibru escritu en sánscritu, una de les contribuciones más notables de l'antigua India a la Botánica.
vṛkṣāyurveda, nel sistema AITS (alfabetu internacional de treslliteración sánscrita). Según el [http://www.sanskrit-lexicon.uni-koeln.de/mwquery/ Sanskrit-english dictionary (1899) de Monier Monier-Williams. वृक्षायुर्वेद, n'escritura devanágari del idioma sánscritu.Según el Sanskrit-english dictionary (páx. 1008, a metá de la tercer columna) del sanscritólogu británicu Monier Monier-Williams (1819-1899).
Etimoloxía
El términu vṛikṣá-āiur-veda provién de: vṛikṣá: ‘árbol', especialmente'l que tien flores y frutes visibles,Según les Lleis de Manu 1.47, citaes nel Sanskrit-english dictionary (páx. 1008, a metá de la segunda columna) de Monier-Williams. anque tamién s'aplica a otros árboles y plantes.Según el Rig-veda, citáu nel Sanskrit-english dictionary (páx. 1008, a metá de la segunda columna) de Monier-Williams. Posiblemente esti términu ta rellacionáu colos raigaños sánscritos bṛih (‘crecer’), bṛih (‘enraigonase’) o vrasch (‘lo que se fai cayer’).Según el Sanskrit-english dictionary (páx. 1008, a metá de la segunda columna) de Monier-Williams. āiur: ‘llonxevidá’, salú; veda: ‘verdá’, conocencia [siempres supuestamente reveláu].
Datación
Pol so estilu llingüísticu supónse qu'esti llibru foi escritu ente'l sieglu I e.C. al sieglu IV d. C.
La so autoría atribuyir a ParasharáPrasad G. P., Neelima G., Pratap G. P., Swamy G. K.: «Vŗkşăyurvĕda of Parăśara: an ancient treatise on plant science». Nel Bulletin of Indian Institute History Medicine, 36 (1): 63-74. Hyderabad: 2006. o a Surapāla.Según el Brijat-samjitá de Varaja Mijira (505-587), citáu nel Sanskrit-english dictionary (páx. 1008, a metá de la segunda columna) de Monier-Williams (1899).
Conteníu Nesta obra enceten delles disciplines botániques, incluyendo'l orixe de la vida, la ecoloxía, la distribución de los montes, la morfoloxía, la clasificación, la nomenclatura, la histoloxía y la fisioloxía de les plantes.
Presumese que Parashará escribía pa enseñar botánica a los estudiantes d'áiur-veda (melecina tradicional india).
Nesta obra méntense dos tipos de plantes: Dui matrika (‘dos fueyes’, dicotiledónees). Eka matrika (‘una fueya’, monocotiledónees), les que depués s'estremen en grupos (gana vibhaga: ‘división en grupos’), tales como: Sami ganíia (lleguminoses). Puplika ganíia (rutácees). swastika ganíia (crucíferas). Tri pushpa ganíia (cucurbitácees). Mallika ganíia (apocinacees). Kurcha pushpa ganíia (compuestes), les qu'anguaño se consideren grupos naturales y son reconocíes pola taxonomía moderna.A. K. Ghose: «Botany: the vedic and post-vedic periods» (páx. 375-392). En D. M. Bose, S. N. Sen, y B. V. Subbarayappa (eds.): A concise history of science in India. Nueva Delhi: Indian National Science Academy, 1971.S. Sundara RAXEN: «Plant science». En B. V. Subbarayappa (ed.): Medicine and life sciences in India (páx. 242-270). Nueva Delhi: Munshiram Manoharlal Publishers, 2001.
El manuscritu foi afayáu nes últimes décades del sieglu XX, y en 2006 foi espublizáu nel idioma sánscritu orixinal y la so traducción al inglés, con comentarios alrodiu de los paralelos esistentes coles conocencies botániques actuales.G. P. Prasad, G. Neelima, G. P. Pratap, G. K. Swamy: «Vŗkşăyurvĕda of Parăśara: an ancient treatise on plant science», artículu nel Bulletin of Indian Institute History Medicine, 36 (1): páxs. 63-74. Hyderabad (India): 2006.
El llibru presenta capítulos separaos alrodiu de distintos aspeutos de la bioloxía de les plantes, como asina tamién avera del suelu, tipos de montes na India y detalles rellacionaos cola estructura interna de les plantes qu'indiquen que Parashará disponía de dalgún tipu de lente o lente pa realizar les sos observaciones.G. Singh: Plant systematics, an integrated approach, 2004.
Según el diccionariu sánscritu de Monier Williams (1899) Acordies col indólogu y sanscritólogu británicu Monier Monier-Williams (1819-1899), Vṛikṣāyurveda ye'l nome d'un curtiu tratáu avera del cultivu y crecedera de los árboles, escritu por Surapāla.Según el Brijat-samjitá de Varaja Mijira, citáu nel Sanskrit-english dictionary (páx. 1008, a metá de la segunda columna) de Monier-Williams.
Ver tamién Historia de la botánica
Referencies
Categoría:Ayurveda Categoría:Lliteratura en sánscritu Categoría:India Categoría:Llibros de botánica