Acer tataricum ye una especie botánica de pládanu, orixinaria del centru y el sureste d'Europa y suroeste d'Asia, dende Austria al este al suroeste de Rusia y el Cáucasu, y al sur a Turquía. La especie recibe'l nome polos pueblos tártaros del sur de Rusia.Rushforth, K. (1999). Trees of Britain and Europe. Collins ISBN 0-00-220013-9.Ecosystema: Acer tataricum(en rusp;)
Descripción 240px|thumb|Xamasca. thumb|240px|Vista del árbol. thumb|240px|Flores. Ye un arbustu caducifoliu o pequeñu árbol que crez hasta 4-12 m d'altu, con un tueru curtiu d'hasta 20-50 cm de diámetru y cañes delgaes. La corteza ye delgada, parda clara, y nidia de primeres pero depués vase fisurando superficialmente nes plantes antigües. Les fueyes son opuestes y simples de forma ovada, 4,5-10 cm de llargu y 3-7 cm d'anchu, ensin lóbulos o con trés o cinco lóbulos pequeños, y verde percima; el cantu de la fueya ta dentada irregularmente; el pecíolude la fueya ye delgada, de cutiu tintada de rosa, de 2-5 cm de llargu. Les flores son de verde blancuciu, 5-8 mm de diámetru, producíu en panícules que s'espanden en primavera conforme les fueyes ábrense. El frutu ye una sámara acoloratada pareada, 10-12 mm de llongura con una ala de 2-3 cm, maureciendo a finales del branu hasta principios de seronda.
Ta emparentáu con Acer ginnala (pládanu de Manchuria) del nordeste d'Asia; ta tratáu como una subespecie del Acer tataricum subsp. ginnala por dellos botánicos. Difieren marcadamente nes fueyes fondamente lobulaes y brillantes de A. ginnala, en comparanza coles fueyes non lobulaes, o con lóbulos pocu marcaos, de A. tataricum.
Usos Acer tataricum ye cultiváu dacuando como una planta ornamental nos xardinos de toa Europa y tamién n'América del Norte. En Rusia, ye pervalible como petrina proteutora de les granxes. Se naturaliza llocalmente nel este de Norteamérica.USDA Plant Profile: Acer tataricum
Taxonomía Acer tataricum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1054, nel añu 1753. en Trópicos Etimoloxía Acer: nome xenéricu que procede del llatín ǎcěr, -ĕris = (afiláu), referíu a les puntes carauterístiques de les fueyes o a la durez de la madera que, supuestamente, utilizar pa fabricar llances. Yá citáu en, ente otros, Pliniu'l Vieyu, 16, XXVI/XXVII, refiriéndose a unes cuantes especies de pládanu.Testu Llatín de Pliniu'l Vieyu, Llibru 16 - En Pliny the Elder: the Natural History, Chicago University, 2006
tataricum: epítetu xeográficu qu'alude a la so llocalización en Tartaria. Variedaes aceptaes Acer tataricum subsp. aidzuense (Franch.) P.C.DeJong Acer tataricum subsp. ginnala (Maxim.) Wesm. Acer tataricum subsp. semenovii (Regel & Herder) A.E.Murray Acer tataricum subsp. theiferum (W.P.Fang) Y.S.Chen & P.C.de Jong Sinonimia Acer cordifolium Moench Euacer tataricum (L.) Opiz en PlantList
Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica Carauterístiques de les sapindacees
Referencies
Bibliografía
Bailey, L. H. & E. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
Enllaces esternos
tataricum Categoría:Flora d'Europa Categoría:Flora d'Azerbaixán Categoría:Flora d'Armenia