thumb|Fructificación. El zarramagar (Erigeron acris) ye una yerbácea de la familia de les asteracees. thumb|Ilustración thumb|Flores

Descripción Estes plantes pueden algamar hasta un tamañu d'ente 15 y 60 cm d'altor. Fueyes llanceolaes, les inferiores peciolaes, de normal enteres. Capítulos de flores ligulaes violeta maciu pocu más llargues que les tubulosas, amarellentaes; capítulos de 6-13 mm de diámetru en inflorescencia allargada o de parte cimera plana. Bráctees involucrales lliniales, con centru marrón y marxe escarioso. Especie bien variable. Floria a final de primavera y a lo llargo del branu.

La forma orgánica ye escaposa emicriptofita, son plantes perennes con yemes invernantes a nivel del suelu y protexida pola basura o la nieve, con una exa floral erecto y, de cutiu desprovistos de fueyes. Nestes plantes la forma orgánica tamién puede definise emicriptofita biañal, en referencia al ciclu de vida de dos años.

Distribución y hábitat Toa Europa, sacante Islandia y Turquía. Habita en llugares secos y cascayosos, dunes, murios. N'España en melojares.

Taxonomía Erigeron acris describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum, vol. 2, p. 863–864, en 1753, como Y. acre.Erigeron acris Ficha nel IPNI Etimoloxía Erigeron: nome xenéricu que deriva de les pallabres griegues: eri = "ceo" y geron = "home vieyu", polo que significa "home vieyu na primavera", en referencia a les cabeces de granes blanques mullíes y el floriamientu tempranu y fructificación de munches especies.En Nomes Botánicos

acris: epítetu llatín que significa "agudu, punchante".N'Epítetos Botánicos Variedaes Tien once variedaes que tán en disputa, pendientes de ser aceptaes: Erigeron acris subsp. angulosus (Gaudin) Vacc. Erigeron acris subsp. botschantzevii Greuter Erigeron acris subsp. brachycephalus (H.Lindb.) Hiitonen Erigeron acris subsp. droebachiensis (O.F.Müll.) Arcang. Erigeron acris var. fuscomarginatus Emb. & Maire Erigeron acris var. kamtschaticus (DC.) Herder Erigeron acris subsp. mesatlanticus (Maire) Maire Erigeron acris subsp. podolicus (Besser) Nyman Erigeron acris subsp. politus (Fr.) H.Lindb. Erigeron acris subsp. pycnotrichus (Vierh.) Grierson Erigeron acris subsp. serotinus (Weihe)Y. acris, taxones infraespecíficos en The Plant List, vers. 1, 1, 2013 Sinonimia Aster erigeron E.H.L.KrauseAsteraceae Erigeron acris L.; The International Plant Names Index. Aster glabratus (Hoppe & Hornsch.) E.H.L.Krause Erigeron acer L. Erigeron acer f. acer Erigeron acer var. pseudoelongatus (Rouy) O.Bolòs & Vigo Erigeron alpinus Lam. Erigeron alpinus Ledeb. Erigeron alpinus subsp. glabratus (Bluff & Fingerh.) Briq. Erigeron alpinus subsp. polymorphus Wilczek & Schinz Erigeron angustatus Fr. ex Nyman Erigeron corymbosus Wallr. Erigeron elongatus Moench Erigeron glaberrimus Scheele ex Nyman Erigeron glabratus Hoppe & Hornsch. ex Bluff & Fingerh. Erigeron glabratus Hook. Erigeron glabratus var. glabratus Erigeron glabratus var. occidentalis O.Bolòs & Vigo Erigeron muelleri Lund ex Nyman Erigeron nelsonii Greene Erigeron orientalis Boiss. Erigeron paniculatus Meig. & Wenig. Erigeron polymorphus subsp. graecus Vierh. Erigeron polymorphus subsp. montenegrinus Vierh. Erigeron polymorphus subsp. occidentalis Vierh. Erigeron pseudoacris Schur Erigeron scaber Willd. ex Spreng. Erigeron shepardii Post Erigeron umbellatus Gilib. Erigeron uniflorus subsp. glabratus (Bluff & Fingerh.) Ces. Erigeron villarsii Willd. Erigeron vulgaris Scheele ex Nyman Trimorpha acris (L.) Gray Trimorpha hispanica Vierh.Y. acris sinónimos en The Plant List, vers. 1, 1, 2013Y. acer en The Plant List

Ver tamién Terminoloxía descriptiva de les plantes Cronoloxía de la botánica Historia de la botánica

Referencies

Bibliografía Cody, W. J. 1996. Fl. Yukon Terr. i–xvii, 1–669. NRC Research Press, Ottawa. Cronquist, A.J. 1994. Asterales. 5: 1–496. In A.J. Cronquist, A. H. Holmgren, N. H. Holmgren, J. L. Reveal & P. K. Holmgren (eds.) Intermount. Fl.. Hafner Pub. Co., New York. Flora of China Editorial Committee. 2011. Flora of China (Asteraceae). 20–21: 1–992. In C. Y. Wu, P. H. Raven & D. Y. Hong (eds.) Fl. China. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis. Flora of North America Editorial Committee, e. 2006. Magnoliophyta: Asteridae, part 7: Asteraceae, part 2. Fl. N. Amer. 20: i–xxii + 1–666. Gleason, H. A. 1968. The Sympetalous Dicotyledoneae. vol. 3. 596 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S.. New York Botanical Garden, New York. Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx. Great Plains Flora Association. 1986. Fl. Great Plains i–vii, 1–1392. University Press of Kansas, Lawrence. Hultén, E. 1968. Fl. Alaska i–xxi, 1–1008. Stanford University Press, Stanford. Moss, E. H. 1983. Fl. Alberta (ed. 2) i–xii, 1–687. University of Toronto Press, Toronto. Scoggan, H. J. 1979. Dicotyledoneae (Loasaceae to Compositae). Part 4. 1117–1711 pp. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa. Voss, E. G. 1996. Michigan Flora, Part III: Dicots (Pyrolaceae-Compositae). Cranbrook Inst. of Science, Ann Arbor. Welsh, S. L. 1974. Anderson's Fl. Alaska Adj. Parts Canada i–xvi, 1–724. Brigham Young University Press, Provo.

Enllaces esternos

Plants for a Future database

acris Categoría:Flora d'Europa Categoría:Plantes descrites en 1753 Categoría:Plantes descrites por Linnaeus