Braunschweig (; en baxu saxón: Brunswiek ) o Brunswick ye con 250.556 habitantes"Bevölkerungsfortschreibung" n'alemán). Landesbetrieb für Statistik und Kommunikationstechnologie Niedersachsen. December 31, 2011. Accessed August 5, 2012. la segunda ciudá nel estáu de Baxa Saxonia (Alemaña) por detrás de Hannover. Ta asitiada al norte del cordal del Harz na llende navegable del ríu Oker, que coneuta col mar del Norte al traviés de los ríos Aller y Weser. Un poderosu ya influyente centru de comerciu nel periodu medieval n'Alemaña, Braunschweig foi miembru de la Lliga Hanseática dende'l sieglu XIII al sieglu XVII, y la capital d'estáu de Brunswick hasta la so abolición en 1946.
Historia
Fundación y historia temprana thumb|left|200px|Castiellu de Dankwarderode. Desconozse la fecha y les circunstancies de la fundación de la ciudá que, d'alcuerdu a la tradición surdió de la fusión de dos asentamientos, unu fundáu por Brun(o), un conde saxón quien morrió en 880, a un llau del ríu Oker - la lleenda da l'añu 861 pa la so fundación - y l'otru l'asentamientu d'un llexendariu Conde Dankward, a que'l so nome deber el Castiellu de Dankwarderode, que foi reconstruyíu nel sieglu XIX.Die Ersterwähnung von "Brunesguik" und die Gründungssage (in German) . Retrieved on August 11, 2012. El nome orixinal de la ciudá, Brunswik, ye una combinación del nome Bruno y el términu baxu saxón wik, que significa'l llugar onde los mercaderes folgaben y guardaben la so mercancía. El nome de la ciudá indica, poro, un bon llugar pa folgar porque s'atopa nun vau del ríu Oker. Otra esplicación pal nome de la ciudá ye que provién de Brand, o 'amburar', indicando un llugar que se desenvolvió dempués de que fuera llimpiáu pol fueu. La ciudá ye mentada per primer vegada en documentos de la Ilesia de San Magni dende 1031, que dan a la ciudá'l nome de Brunesguik.
Edá Media y Edá Moderna thumb|left|250px|Braunschweig nel sieglu XVI, de Civitates orbis terrarum por Georg Braun y Frans Hogenberg. thumb|right|250px|Catedral de Brunswick dedicada a San Blas, cola estatua del lleón. Hasta'l sieglu XII Brunswick foi gobernada pola familia noble saxona de los Brunonen, dempués, al traviés de matrimoniu, cayó a manes de la Casa de Welf. En 1142 Enrique'l Lleón de la Casa de Welf convertir en Duque de Saxonia y fixo de Brunswick la capital del so Estáu (que, dende 1156 d'equí p'arriba, tamién incluyiría'l Ducáu de Baviera). Convirtió'l Castiellu de Dankwarderode, la residencia de los condes de Brunswick, na so propia Pfalz y desenvolvió la ciudá pa representar la so autoridá. Sol reináu d'Enrique la Catedral de San Blas foi construyida y tamién alzó la estatua d'un lleón, el so animal heráldicu, en frente del castiellu. El lleón consiguientemente convertir na seña d'identidá de la ciudá.
Enrique'l Lleón aportó a tan poderosu que s'atrevió a refugar l'ayuda militar del emperador Federico I Barbarroja lo que llevó a la so espulsión en 1182. Enrique foi al exiliu n'Inglaterra. Primeramente estableciera llazos cola corona inglesa en 1168, al traviés del so matrimoniu cola fía del rei Enrique II d'Inglaterra, Matilde, hermana del rei Ricardo Corazón de Lleón.The Lion City of Brunswick Sicasí, el so fíu Otón IV, quien recuperaría la influyencia y finalmente foi coronáu emperador del Sacru Imperiu, siguió fomentando'l desenvolvimientu de la ciudá.
Mientres la Edá Media Brunswick foi un importante centru comercial, unu de los centros económicos y políticos nel Norte d'Europa y miembru de la Lliga Hanseática dende'l sieglu XIII hasta la metá del sieglu XVII. Pal añu 1600, Brunswick yera la séptima ciudá más grande d'Alemaña. Anque formalmente una de les residencies de los gobernantes del Ducáu de Brunswick-Lüneburg, un estáu constituyente del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu, Brunwick yera de facto gobernada de forma independiente por una poderosa clase de patricios y gremios a lo llargo de gran parte de la Baxa Edá Media y el periodu de la Edá Moderna. Por causa del creciente poder de la burguesía medieval de Brunswick, los Príncipes de Brunswick-Wolfenbüttel, quien gobernaben sobre una de les subdivisiones de Brunswick-Lüneburg, n'últimu términu treslladaron la so Residencia (Residenz) fuera de la ciudá a la cercana población de Wolfenbüttel en 1432. Los Príncipes de Brunswick-Wlfenbüttel nun recuperaron el control sobre la ciudá hasta finales del sieglu XVII, cuando'l Duque Rodolfo Augusto de Brunswick-Lüneburg tomó la ciudá al asediu. Nel sieglu XVIII Brunswick nun yera un centru solu políticu, sinón que tamién cultural. Influyíos pola filosofía de la Ilustración, duques como Antonio Ulrico y Carlos I convertir en patrones de les artes y les ciencies. En 1745 Carlos I fundó'l Collegium Carolinum, predecesor de la Universidá Téunica de Brunswick, y en 1753 treslladó de nuevu la residencia ducal de regresu a Brunswick. Con esto atraxo a la so corte y a la ciudá poeta y pensador como Lessing, Leisewitz, y Jakob Mauvillon. Emilia Galotti por Lessing el Fausto de Goethe fueron interpretaes per primer vegada en Brunswick.
Sieglos XIX y XX thumb|left|250px|Braunschweig alredor de 1900. En 1806 la ciudá foi prindada polos franceses mientres les Guerres Napoleóniques y pasó a formar parte del efímeru estáu napoleónicu del Reinu de Westfalia en 1807. Dempués del Congresu de Viena en 1815 Brunswick foi fecha capital del restablecíu Ducáu de Brunswick independiente, más tarde un estáu constituyente del Imperiu alemán dende 1871. Mientres el sieglu XIX la industrialización causó una rápida crecedera de población na ciudá, finalmente llevando les llendes de la ciudá per primer vegada significativamente más allá de les muralles medievales y del ríu Oker.Geschichte des Östliche Ringgebiets (in German). Retrieved on February 16, 2013.
thumb|left|250px|Landschaftliches Haus, Edificiu del Parllamentu (Landtag) del Ducáu y del Estáu Llibre de Brunswick. A la fin de la I Guerra Mundial, el 8 de payares de 1918, un conseyu obreru socialista forzó al duqu'Ernesto Augusto a abdicar del tronu. El 10 de payares el conseyu proclamó la República Socialista de Brunswick sol gobiernu d'un partíu únicu, el Partíu Socialdemócrata Independiente d'Alemaña (USPD). Sicasí, les subsiguientes eleiciones del 22 d'avientu de 1918 fueron ganaes pol Partíu Socialdemócrata d'Alemaña (MSPD), y el USPD y MSPD formaron un gobiernu de coalición. En 1919 un llevantamientu en Brunswick, lideráu pola comunista Lliga Espartaquista, foi ganáu cuando tropes de los Freikorps sol mandu de Georg Ludwig Rudolf Maercker, por orde del Ministru de Defensa alemán Gustav Noske, tomaron el control de la ciudá. Consiguientemente, foi establecíu un gobiernu lideráu pol SPD, y n'avientu de 1921 la nueva constitución del Estáu Llibre de Brunswick, agora una república parllamentaria dientro de la República de Weimar, otra vegada con Brunswick como la so capital, foi aprobada.
Mientres la II Guerra Mundial miles de trabayadores forzaos del Este fueron traíos a la ciudá. Mientres los años 1943-1945 siquier 360 neños sustraíos d'estos trabayadores morrieron nel Entbindungsheim für Ostarbeiterinnen."Entbindungsheim für Ostarbeiterinnen" at http://www.vernetztes-gedaechtnis.de/ (in German). Retrieved on August 11, 2012. thumbnail|250px|Braunschweig na nueche del 16 d'ochobre de 1944. Mientres la guerra, Braunschweig foi Cuartel Xeneral de subrexón (Untergebiet Hauptquartier) del Distritu Militar (Wehrkreis) XI. Tamién foi la ciudá de guarnición de la 31ª División d'Infantería, que tomó parte nes invasiones de Polonia, Bélxica, Francia y Rusia, y que foi mayormente destruyida mientres la retirada alemana de Rusia. La ciudá foi delles vegaes estropiada nos ataques aéreos anglo-americanos. El raid aereu del 15 d'ochobre de 1944 destruyó la mayor parte del centru históricu (Altstadt), que fuera'l mayor conxuntu de construcciones con tremes de madera n'Alemaña, incluyendo la mayor parte de les ilesies. La catedral, que fuera convertida nun santuariu nacional (n'alemán: Nationale Weihestätte) pol gobiernno nazi,Der Dom Sankt Blasius at http://www.vernetztes-gedaechtnis.de/ (in German). Retrieved on August 11, 2012. caltúvose de pies.
Periodu de posguerra y sieglu XXI Dempués de la guerra, Braunschweig agambó como capital cuando'l Estáu Llibre de Brunswick foi eslleíu poles autoridaes d'ocupación Aliaes (la mayor parte de los sos territorios fueron incorporaos al estáu de nueva creación de Baxa Saxonia). La catedral foi restaurada a les sos funciones como ilesia Protestante. La reconstrucción de la ciudá tuvo diseñada col propósitu modernizala y faela empobinada al automóvil. Una pequeña seición del Altstadt sobrevivió al bombardéu y sigue siendo bien distintiva.
El 28 de febreru de 1974, como parte d'una reforma de los distritos de Baxa Saxonia, el distritu rural de Brunswick, qu'arrodiaba la ciudá, foi desestablecido. La mayor parte del anterior distritu foi incorporáu a la ciudá de Brunswick, aumentando la so población n'aprosimao 52.000 persones.Stadtchronik Braunschweig: 1974 (n'alemán). Retrieved on 24 September 2013.
Na década de 1990 amontáronse los esfuercios pola reconstrucción d'edificios históricos que fueren destruyíos nel raid aereu. Edificios como'l Alte Waage (construyíu orixinalmente en 1534) y el Braunschweiger Schloss agora álcense de nuevu cola gloria que tuvieron antes de la guerra.
Demografía
Llugares d'interés El Burgplatz (Plaza del Castiellu), entiende un grupu de construcciones de gran significáu históricu y cultural: la Catedral (dedicada a San Blas, construyida a fines del sieglu XII), el Burg Dankwarderode (Castiellu de Dankwarderode) (una reconstrucción del sieglu XIX del antiguu castiellu d'Enrique'l Lleón), el Conceyu neogóticu (construyíu ente 1893-1900), según delles cases pintoresques con tremes de madera, como'l Gildehaus (Casa de los Gremios), anguaño sede de l'Asociación d'Artesanos. Nel centru de la plaza álzase una copia del Burglöwe (Lleón de Brunswick), una estatua románica d'un Lleón, fundida en bronce en 1166. La estatua orixinal puede trate en muséu del Castiellu de Dankwarderode. Na actualidá'l lleón convirtióse nel verdaderu símbolu de Braunschweig. El Altstadtmarkt ("Mercáu de la Ciudá Antigua"), arrodiáu del conceyu de la ciudá antigua (construyíu ente finales del sieglu XIII y principios del sieglu XV n'estilu góticu), y la Martinikirche (Ilesia de San Martín, de 1195), con importantes cases históriques, incluyendo'l Gewandhaus (l'antigua casa del gremiu de draperos, construyida en dalgún momentu antes de 1268) y el Stechinelli-Haus (construyíu en 1690) y una fonte de 1408. El Kohlmarkt ("mercáu del carbón"), un mercáu con munches construcciones históriques y una fonte de 1869. El Hagenmarkt ("Mercáu d'Hagen"), cola Katharinenkirche (Ilesia de Santa Catalina del sieglu XIII y la Heinrichsbrunnen ("Fonte d'Enrique'l Lleón") de 1874. El Magniviertel (Barriu de San Magnus), una alcordanza del vieyu Braunschweig, cubiertu de cais empedriaes, pequeñes tiendes y cafés, centráu alredor de la Magnikirche (Ilesia de San Magnus) del sieglu XIII. Equí tamién s'haya la Rizzi-Haus, bien distintivu, un edificiu d'oficines bien carauterísticu diseñáu pol arquiteutu James Rizzi pa la Expo 2000. La Andreaskirche (Ilesia de San Andrés), d'estilu románicu y góticu, construyida ente los sieglos XIII y XVI con vidreres de Charles Crodel. Arrodiando la ilesia atopa la Liberei, l'edificiu-biblioteca independiente más antiguu d'Alemaña en llegar a los nuesos díes, y la reconstruyida Alte Waage. La gótica Aegidienkirche (Ilesia de San Giles), construidoa nel sieglu XIII, con un monesteriu axuntu, qu'anguaño ye un muséu El Staatstheater (Teatru del Estáu), construyíu de nuevu nel sieglu XIX, remontar al primer teatru públicu en ser alzáu n'Alemaña, fundáu en 1690 pol Duque Antonio Ulrico.