Les eleiciones xenerales italianes de 2018 van celebrase'l 4 de marzu de 2018, entós que'l Parllamentu fora eslleíu pol Presidente Sergio Mattarella el 28 d'avientu de 2017.
Los votantes van escoyer a los 630 miembros de la Cámara de Diputaos y los 315 miembros electivos del Senáu de la República pa la 18° llexislatura de la República d'Italia, dende 1948.
Antecedentes Nes eleiciones xenerales de 2013 nenguna de los trés aliances principales – la centroderecha liderada por Silvio Berlusconi, la centroizquierda liderada por Pier Luigi Bersani y el Movimientu 5 Estrelles (M5S) lideráu por Beppe Grillo – ganó una mayoría absoluta nel Parllamentu. Dempués d'un intentu fallíu de formar un gobiernu por Bersani, entós secretariu del Partíu Demócrata (PD), y la reeleición de Giorgio Napolitano como presidente, Enrico Letta, Subsecretariu del PD, recibió la xera de formar una gran coalición de gobiernu. El gabinete de Letta consistía nel PD, El Pueblu de la Llibertá (PdL) de Berlusconi, Eleición Cívica (SC), la Unión de Centru (UdC) y otros.
El 16 de payares de 2013, Berlusconi llanzó un nuevu partíu, Forza Italia (FI), nomáu dempués del difuntu partíu Forza Italia (1994-2009). Amás, Berlusconi anunció que FI oponer al gobiernu de Letta, causando la división de PdL/FI d'un gran grupu de diputaos y senadores lideraos pol Ministru del Interior Angelino Alfano, quien llanzó'l partíu alternativu Nueva Centroderecha (NCD) y caltúvose lleal al gobiernu.È rottura tra Berlusconi y Alfano Il vicepremier annuncia i nuovi gruppi
Tres la eleición de Matteo Renzi como secretariu de PD n'avientu de 2013, hubo tensiones persistentes que remataron nel arrenunciu de Letta como Primer Ministru en febreru de 2014. Darréu, Renzi formó un gobiernu basáu na mesma coalición (incluyíu'l NCD), pero d'una manera nueva. El nuevu Primer Ministru tenía un fuerte mandatu del so partíu y viose reforzáu pola fuerte actuación del PD nes eleiciones al Parllamentu Européu de 2014 y la eleición de Sergio Mattarella, un compañeru Demócrata, como presidente en 2015. Mientres taba nel poder, Renzi implementó delles reformes, incluyida una nueva llei eleutoral (que depués sería declarada parcialmente inconstitucional pol Tribunal Constitucional), una relaxación de les lleis llaborales y d'empléu (conocida como Jobs Act) col enfotu de impulsar la crecedera económica, una reforma fonda de l'alministración pública, la simplificación del xuiciu civil, la reconocencia de les uniones ente persones del mesmu sexu y l'abolición de dellos impuestos menores.
Como resultáu de les guerres civiles de Libia y Siria, un problema importante qu'enfrentó Renzi foi l'altu nivel d'inmigración illegal n'Italia. Mientres el so mandatu, hubo un aumentu nel númberu d'inmigrantes rescataos nel mar que fueron llevaos a puertos del sur d'Italia, provocando crítiques del M5S, FI y la Lliga Norte (LN),"Italy PM Renzi attacks northern regions for refusing migrants". BBC News. 8 de xunu de 2015"Italy coastguard: 3,000 migrants rescued in one day in Mediterranean". The Guardian. 23 d'agostu de 2015. y causando una perda de popularidá pa Renzi.L'analisi del sondaggista: "Con l'immigrazione, Renzi perde tra i 2 y i 4 milioni di voti" Sicasí, en 2016, les encuestes d'opinión rexistraron la fortaleza del PD, según la crecedera del M5S, la LN y Hermanos d'Italia (FdI), el cayente de FI, La desapaición virtual de SC y el reemplazu d'Izquierda, Ecoloxía y Llibertá (SEL) cola Izquierda Italiana (SI).
thumb|right|220px|Matteo Renzi anuncia'l so arrenunciu dempués de los resultaos del referendu
N'avientu de 2016, una reforma constitucional propuesta pol gobiernu de Renzi y debidamente aprobada pol Parllamentu foi refugada nun referendu constitucional (59% a 41%). Conforme a la reforma, el Senáu integraríase por 100 miembros: 95 representantes rexonales y 5 persones designaes pol presidente. Tres la derrota, Renzi arrenunció como primer ministru y foi reemplazáu pol so ministru d'Asuntos Esteriores Paolo Gentiloni, otru Demócrata.
A principios de 2017, n'oposición a les polítiques de Renzi, dellos demócrates d'esquierda dirixíos por Bersani, Massimo D'Alema y Roberto Speranza llanzaron, xunto con biforcaos de SI, el Movimientu Demócrata y Progresista (MDP).Ecco il nome degli ex Pd: Articolo 1 Movimento dei democratici y progressisti«Democratici y progressisti» il nuovo nome degli ex Pd. Speranza: lavoro è nostra priorità Contextualmente, el NCD tresformar en Alternativa Popular (AP). N'abril, Renzi foi reelixíu secretariu del PD y, poro, candidatu del partíu pa ser primer ministru,Primarie Pd, Renzi vince nettamente: "Al fianco del governo" ganando al Ministru de Xusticia Andrea Orlando y al Gobernador de Apulia Michele Emiliano.I dati definitivi delle primarie: Renzi 70%, Orlando 19,5%, Emiliano 10,49%Primarie – Partito Democratico
En mayu de 2017, Matteo Salvini foi reelixíu secretariu federal de la LN y llanzó la so propia candidatura.Primarie Lega, Salvini centra l'obiettivo: col 82,7% resta segretario. L'attacco di Bossi: "Con lui la Lega è finita"Lega, Salvini avverte Berlusconi: "Maggioritario se vuoi davvero vincere" So Salvini, el partíu había enfatizado el Euroescepticismo, la oposición a la inmigración y otres polítiques populistes. Ello ye que l'oxetivu de Salvini foi rellanzar la LN como un partíu "nacional" o, inclusive, "nacionalista italianu", amostalgando cualquier noción de separatismu del norte. Esti enfoque fíxose particularmente evidente n'avientu cuando LN presentó'l so nuevu logotipu eleutoral, ensin la pallabra "Nord".Lega. Ecco il simbolo, via Nord ma con Salvini premier
En setiembre de 2017, Luigi Di Maio foi escoyíu como candidatu pa ser Primer Ministru y "xefe políticu" del M5S, reemplazando a Grillo.M5s, Di Maio eletto candidatu premier y nuovo capo politico. Ma alle primarie votano solo in 37 milaMovimento 5 Stelle: l'incoronazione gelida. Y Di Maio promette a tutti «disciplina y onore» Sicasí, inclusive nos meses siguientes, el comediante populista foi acusáu polos críticos de siguir desempeñando'l so papel como líder de facto del partíu, ente que Davide Casaleggio, fíu de Gianroberto, un estratega web que fundó'l M5S xunto con Grillo en 2009 y finó en 2016, asumió un papel cada vez más importante, anque non oficial. En xineru de 2018, Grillo dixebró'l so propiu blogue del movimientu; el so blogue foi utilizáu nos años anteriores como un periódicu en llinia del M5S y la principal ferramienta de propaganda.l blogue di Beppe Grillo è cambiato Esti eventu foi vistu por munchos como la prueba de que Grillo taba dexando adulces la política.Alluno si riprende il blogue y continua il suo distacco dal M5S
La seronda rexistró dellos desarrollos importantes a la izquierda del espectru políticu: en payares Forza Europa, los Radicales Italianos y lliberales individuales llanzaron una llista conxunta llamada Más Europa (+E), liderada pola líder radical de llarga data Emma Bonino;I radicali alle elezioni da soli: la nuova llista si chiamerà “+ Europa” n'avientu'l MDP, SI y Posible llanzaron una llista conxunta llamada Llibres ya Iguales (LeU) sol lideralgu de Pietro Grasso, Presidente del Senáu y antiguu fiscal antimafia;Liberi y Uguali, Grasso si presenta bene el Partíu Socialista Italianu, la Federación de los Verdes, Área Cívica y Área Progresista formaron una llista llamada Xuntos (I) en sofitu al PD;Ritorna, in piccolo, L'Ulivo y l'avversario è sempre lo stesso: "Siamo gli unici che hanno battuto due volte Berlusconi" el Partíu de la Refundación Comunista, el Partíu Comunista Italianu, centros sociales, partíos menores, comités locales, asociaciones y grupos llanzaron una llista conxunta d'estrema izquierda llamada Poder al Pueblu (PaP), sol lideralgu de Viola Carofalo.Viola Carofalo, National Spokesman of "Potere al Popolo"
A fines d'avientu, el centrista post-NCD Alternativa Popular (AP), que fuera un sociu clave de la coalición pal PD, estremar ente los que queríen tornar al centroderecha y los que sofitaben la coalición de Renzi. Dos grupos de biforcaos de AP (unu lideráu por Maurizio Lupi y otru lideráu por Enrico Costa) formaron xunto con Direición Italia, Eleición Cívica, ¡Faer!, Construcción Popular y el Movimientu poles Autonomíes, una llista conxunta dientro de centru derecha, llamada Nós con Italia (NcI).Nasce Noi con l'Italia, la 'quarta gamba' del centrodestra La llista darréu sumó a la Unión de Centru, la Unión de Demócrates per Europa y partíos menores.Simbolo y liste: è puesta la «quarta gamba» Los miembros restantes de AP, Italia de los Valores, los Centristes per Europa, Democracia Solidaria y grupos minoritarios xunieron fuercies nel pro-PD Llista Cívica Popular liderada pola Ministra de Salú Beatrice Lorenzin.llista centrista_alleata_col_pd_sara_guidata_da_lorenzin-185423728/ Nasce "Civica popolare", llista centrista alleata col Pd: sarà guidata dalla Lorenzin
El 28 d'avientu de 2017, el Presidente Sergio Mattarella eslleió'l Parllamentu y convocóse una nueva eleición xeneral pal 4 de marzu de 2018.Italy's President Calls National Elections, as Country Grapples With Economic Pain
El 21 de febreru de 2018, Marcu Minniti, el Ministru del Interior italianu, alvirtió que "esiste'l riesgu de que les mafies d'Italia" condicionen "les eleiciones xenerales del 4 de marzu en delles árees". Predominantemente, la mafia siciliana tuvo apocayá activa na intervención de les eleiciones italianes, les organizaciones Camorra y 'Ndrangheta tamién s'interesaron.
Campaña La primer fase de la campaña eleutoral tuvo marcada pola declaración del Presidente Mattarella a les partes pa la presentación de propuestes "realistes y concretes" mientres el tradicional mensaxe de fin d'añu, nel que tamién espresó'l deséu d'una alta participación na votación.votu/4068072/ Mattarella, il discorso di fine anno: “I partiti hanno il dovere di programmi realistici. Fiducia nei giovani al votu”
Programes eleutorales thumb|Renzi fala na convención de Lingotto