El CASA C-295 ye un avión de tresporte tácticu mediu que foi diseñáu pola compañía española CASA nos años 3225 como un desenvolvimientu del CASA-Nurtanio CN-235. A partir del añu 2000, cola incorporación de CASA al grupu aeronáuticu européu EADS, l'avión pasó a ser designáu EADS CASA C-295. Realizó'l so primer vuelu el 28 de payares de 1997 y entró en serviciu col Exércitu del Aire d'España en 2001.
El C-295 ye capaz de realizar gran variedá de misiones de manera efectiva: tresporte tácticu y loxísticu, llanzamientu de paracaidistes y de cargues, evacuación médica, y tamién dispón d'una versión de patrulla marítima denominada C-295 Persuader.
Dáu'l fracasu del so hermanu menor nel segmentu de l'aviación comercial, anque llogró la certificación civil pa poder ser emplegáu por axencies gubernamentales, primero nun se llanzó una versión comercial d'esti avión. Nun foi hasta 2017, munchos años dempués de la entrada en serviciu de les versiones militares, cuando llogró'l so primer contratu nesti campu.
La so designación como C-295 sigue l'esquema de los aviones diseñaos por CASA, cola C inicial del fabricante y de siguío un númberu de tres díxitos, de los que'l primeru indica'l númberu de motores, dos nesti casu, escoyéndose equí los dos siguientes pola carga útil que se plantegó como oxetivu: 9,5 tonelaes.
Foi adquiríu por diversos países amás d'España, ente los que destaqun'Exiptu, Polonia, Brasil, Méxicu y Portugal por númberu d'aeronaves adquiríes, y participó en numberoses operaciones internacionales, ente les que destaquen les misiones na antigua Yugoslavia, Afganistán, Iraq, El Líbanu y Chad.
Desarrollu
La nacencia de la CASA C-295 deber al apueste por afitase nel lideralgu del sector de tresportes militares llixeros o medianos por parte de la empresa aeronáutica CASA. En concretu, el C-295 puede vese como competidor del Alenia C-27J Spartan nel segmentu de tresportes darréu inferior al C-130J Super Hercules.
El programa de desenvolvimientu del avión empezó en payares de 1996, anunciándose'l modelu de manera oficial nel Salón Aeronáuticu de París en xunu de 1997. El primer prototipu foi un cambéu d'un CN-235 que recibió la matrícula EC-295, y realizó el so primer vuelu'l 28 de payares de 1997. Con respectu al CN-235, al C-295 allargóse-y el fuselaxe hasta los 24,50 metros y fornióse con nuevos motor d'aviación motores y sistemes. Los motores escoyíos fueron dos turbohélizs Pratt & Whitney Canada PW127G con 2645 CV cada unu, que-y dan escelentes prestaciones STOL, y que-y confieren la capacidá de llevar una carga útil máxima de 9250 kg a una velocidá de cruceru de 480 km/h. Estos cambeos déxen-y tresportar una carga un 50 % más pesada a una velocidá cimera que'l CN-235 en distancies similares. Esti primer prototipu contribuyó al programa de pruebes con 801 hores en 379 vuelos, y emplegóse darréu pa desenvolver la versión CASA C-295 Persuader.
thumb|250px|El prototipu de la versión Persuader de patrulla marítima na Exhibición Aeroespacial Internacional (ILA) de 2002.
Tamién se construyó un segundu exemplar pa pruebes, el Ciudá de Sevilla, matriculáu EC-296 y con númberu de serie S-001, siendo los piloto de pruebes Alejandro Madurga y José Murga los que tomaron los controles nel so primer vuelu'l 22 d'avientu de 1998. Esi aparatu foi usáu principalmente pa la evaluación de los sistemes y la so certificación, y hasta avientu de 1999 completó 515 hores en 232 vuelos. A diferencia del primer prototipu, esti yá nun yera un CN-235 modificáu, sinón el primer exemplar del C-295 estándar de producción. Una de les diferencies visibles col anterior foi la inclusión d'una segunda rueda nel tren d'aterrizaxe delanteru, carauterística que llevaríen depués los aviones de serie y que s'incorporaría tamién a posteriori al primer prototipu. Tres la fase de pruebes, esti aparatu emplegar nos años siguientes pa demostraciones a veceros potenciales de la versión de tresporte, ente ellos la Fuercia Aérea y l'Exércitu de los Estaos Xuníos nel concursu JCA (Joint Cargu Aircraft).
CASA llogró'l primer pidíu per parte del Exércitu del Aire d'España, que recibió'l primer avión n'avientu de 2000, anque la ceremonia d'entrega nun se celebraría hasta payares de 2001, yá que quería aprovechase tamién pa celebrar les 75 000 hores de vuelu del CN-235.
L'ensamblaxe del C-295 llevar a cabu na planta d'ensamblaxe final FAL (Final Assembly Line) que EADS CASA tien nel Aeropuertu de Sevilla-San Pablo.
Diseñu
thumb|250px|Una CASA C-295M del Exércitu del Aire d'España forníu na parte frontera con una sonda pa reabastecimiento en vuelu.
El C-295 ta forníu con una aviónica a bordu qu'inclúi un panel de preseos de vuelu electrónicos y un sistema de xestión de vuelu que dexa la navegación tácticu, la planificación y la integración de señales tresmitíes por dellos detectores. El llargor de la bodega de carga aumentóse en tres metros con respectu al CN-235, polo que cunta con unes dimensiones de 12,69 × 1,90 × 2,70 m, que-y dexen tresportar hasta 71 soldaos (más cuatro opcionales), 24 camiyes pa evacuación de mancaos (más trés opcionales) xunto con ente cinco y siete asistentes médicos, cinco plataformes estándar de 108" × 88" (una d'elles na rampla) ó 10 de 88" x 54", trés motores d'avión tipu EJ200 o tres vehículos llixeros tipu Land Rover. Per otru llau, foi diseñáu pa operar en terrenos ensin preparar, con espaciu amenorgáu pa maniobrar y ensin infraestructures de sofitu en tierra. A esti respectu, puede operar pesadamente cargáu sobre terrenales blandios ensin dexalos inutilizaos, tien capacidá de autorreversa y puede xirar 180° en pistes de tan solo 12 metros d'anchu. Tamién puede ser reabastecimiento en vuelu recargáu en vuelu si instálase-y una sonda diseñada pa tal fin, carauterística hasta agora solo escoyida pol Exércitu del Aire d'España y la Fuercia Aérea Finlandesa.
Motores thumb|250px|left|Barquilla del motor Pratt & Whitney Canada PW127G y héliz Hamilton Sundstrand HS-568F-5.
Los motores son dos turbohélizs Pratt & Whitney Canada PW127G de diseñu modular pa llograr un fácil accesu y un caltenimientu amenorgáu, consiguiendo de manera regular atropar 10 000 hores de vuelu ensin tener que pasar por taller, amás de tener un baxu consumu de combustible, 1200 llibres per hora de vuelu. La so potencia ye de 2645 HP (1972 kW, 2682 CV) cada unu. Les hélices, con seis palas en forma de cimitarra, de materiales compuestos y de 3,89 metros de diámetru, son unes HS-568F-5 de Hamilton Standard, compañía fundida con Sundstrand Corporation en 1999 y agora llamada Hamilton Sundstrand.
Tren d'aterrizaxe L'aparatu cunta con un tren d'aterrizaxe retráctil en configuración triciclo diseñáu pola compañía francesa Messier-Dowty, que dexa operar l'avión dende pistes d'aterrizaxe semipreparadas, per debaxo de la clase CBR-2. El tren d'aterrizaxe principal, con dos ruedes en tándem a cada llau, ta instaláu en dos talos carenados llaterales na parte inferior del fuselaxe. Y la doble rueda de direición frontera, asitiada debaxo de la cabina de vuelu, allugar nel mesmu fuselaxe. Ta forníu con suspensión basculante, amortiguadores oleoneumáticos, frenos de discu diferenciales hidráulicos Dunlop y sistema antiderrape.
Sistemes Aviónica thumb|180px|Fronteru de los C-295M portugueses (embaxo) comparáu col del restu de los C-295M.
El C-295 tien controles dobles pa pilotu y copilotu. Ta forníu con un avanzáu sistema integráu d'aviónica HIAS (sigles n'inglés de Highly Integrated Avionics System) basáu nel sistema Topdeck totalmente dixital de la compañía Sextant Avionique (que'l so nome camudó a Thales Avionics en 2001). Concretamente ye la división Thales Canada la responsable del so desenvolvimientu y fabricación, na so planta de Montreal, Quebec. Les pantalles, qu'inclúin cuatro LCD de 6” × 8” (152 mm × 203 mm) en color, son compatibles col usu de gafes de visión nocherniega. Al usar teunoloxía dual civil/militar tamién puede operase según les normes civiles a valir. Tamién pueden instalase opcionalmente dos HUD. L'avión tien un Sistema Integráu de Datos de Motor y Avisos o IEDS (sigles n'inglés de Integrated Engine Data System), que xestiona los parámetros de la planta motriz y combustible y puede presentar los fallos en dos pantalles LCD, amás d'información y monitorización del estáu de los motores, lo qu'aumenta la so vida operativa. El radar meteorolóxicu en color ye un Honeywell RDR-1400C, anque los exemplares portugueses lleven nel so llugar un Northrop Grumman AN/APN-241 (el mesmu que monten los C-130J Super Hercules), nun radomo más abuitáu.
Sistema FITS
Amás de esos sistemes, la versión de patrulla marítima C-295 Persuader ta fornida col sistema tácticu aerotresportáu CASA FITS (sigles n'inglés de Fully Integrated Tactical System) que-y dexa desenvolver múltiples misiones de patrulla:
Civiles Militares Control de la zona económica esclusiva (EEZ) Busca y rescate (SAR) Vixilancia marítima |
Guerra antisubmarina (ASW) Guerra antisuperficie (ASuW) Intelixencia de señales (SIGINT) Alerta aéreo temprana (AEW)
Radar d'alerta temprano thumb|250px|Cabina de vuelu d'un C-295M polacu.
En setiembre del 2008, la compañía sueca Saab presentó un proyeutu nel qu'ufiertaba la posibilidá d'instalar nel C-295 el so sistema aereu d'alerta temprano y control denomináu Erieye, que consiste nun radar qu'apurre una cobertoria de 360 graos con un algame instrumental de 450 km, o de 350 km nel casu de redolaes de guerra electrónica contraria. Esti sistema yá foi instaláu n'aviones similares como los turbohélizs suecos Saab 340 y Saab 2000, o'l reactor brasilanu Embraer R-99.
La compañía indicó naquel momentu qu'evaluaría la posible puesta en producción del sistema, según l'interés de los potenciales veceros, ente los que s'atopaba Polonia. En superando la fase de viabilidá, en xunu de 2011 el demostrador d'esta versión empecipió los vuelu de prueba, anque finalmente nun va llevar el sistema de Saab, sinón un radar activu de barríu electrónicu (AESA) EL/M-2075 Phalcon fabricáu por ELTA (filial d'Israel Aerospace Industries, IAI).
Contramedidas
El C-295 dispón d'un sistema d'identificación amigu-enemigu IFF (sigles n'inglés de Identification Friend or Foe) y puede tar forníu colos siguientes sistemes de autoprotección contra ataques por misiles: Dispensadores de señuelos BAE Systems AN/ALE-47. Esti sistema inclúi llanzadores de bengalas contra sistemes de siguimientu por infrarroxos, y llanzadores de dipolos antirradar o chaff. Alertador de radar RWR (Radar Warning Receiver) Indra ALR-300V2B.
Tamién dispón d'un blindaxe pa protexer a la tripulación d'ataques dende'l suelu con armes llixeres n'operaciones nun escenariu potencialmente contrariu.
Simulador
El simulador de vuelu del avión (con certificáu de nivel C de la FAA) foi desenvueltu pola compañía canadiana CAI (a diferencia del simulador del CN-235, del que s'encargó primero Indra Sistemes y que foi darréu actualizáu pol Departamentu de Simulación d'EADS CASA cola asistencia de GMV), habiéndose pidíu cuatro, unu pa la Fuercia Aérea Brasilana, otru pa la Fuercia Aérea de Polonia, otru pal centru de formación en Sevilla de la mesma EADS CASA, por un importe total de 22 millones d'US$ (18,1 millones de €), y otru pa la Real Fuercia Aérea d'Omán. Amás tán en desenvolvimientu un segundu simulador pal centru de Sevilla y otru pa la Real Fuercia Aérea Canadiana.
Variantes