José Luis Álvaro Alvino Fernández Madrid y Fernández De Castro foi un prócer de la Independencia colombiana.
Infancia y estudios Nació na ciudá de cartagena d'indies . Foi fíu de Pedro Fernández de Madrid y de la señora Gabriela Fernández de Castro, fía de la mesma del señor Diego Fernández de Castro, quien foi gobernador, Capitán Xeneral y presidente de la Real Audiencia de Guatemala.Fernández de Castro, JA. Foi una mal presidente Neogranadino desterráu na isla de Cuba. Universidá de L'Habana 1942;40-42 (xineru-xunu):7-26
Realizó estudios de derechu nel Real Colexu Mayor de La nuesa Señora del Rosariu que ye anguaño la universidá del Rosario ,allugada na ciudá de Santa Fe de Bogotá. Graduóse en Humanidaes y Derechu canónicu y terminó'l so doctoráu con Medicina, graduándose'l 16 de febreru de 1809 antes de cumplir 20 años na Universidá de L'Habana.<ref>Archivu Históricu. Exped Est Ant Non. 4426 (Dr. José Fernández Madrid)</ref>
Empiezu na política Tando en Bogotá xuntar a la creación de la xunta de gobiernu de Santa Fe'l 20 de xunetu de 1810 y en 1812 yá taba na so ciudá natal sofitando la Independencia de la Provincia de Cartagena de Indias. Participó nel procesu de redaición de la constitución independentista d'aquella provincia, y en Cartagena fundó xunto a otros compañeros de la so ciudá'l periódicu Argos americanu'' que s'encargaría a llevar el sentimientu emancipador en tolos rincones de la Nueva Granada y que sería unu de los principales diarios de motivación independentista n'América. En ye escoyíu pol Congresu de les Provincies Xuníes de la Nueva Granada a ser presidente del país, a lo cual va a posesionarse en Tunja a onde tresllada'l periódicu Argos. En 1814 treslladar a Bogotá.
Presidente de Colombia Con ocasión del arrenunciu del presidente Camilo Torres, el Congresu escoyó a Fernández Madrid, quien nun aceptó diciendo que la Patria perecería nes sos manes. El pueblu, esmolecíu pol vacíu de poder, asistió n'ensame al Congresu exigiédole la eleición d'un dictador. Fernández Madrid foi escoyíu de nuevu y finalmente aceptó la nominación. Asina que el 2 d'abril de 1816, dempués de cerrar el so palaciu en Santa Fe de Bogotá, dirixir a Zipaquirá col so secretariu de guerra, el so secretariu xeneral y el so guardia d'honor, pa convertir a la ciudá na capital del gobiernu de les Provincies Xuníes de Nueva Granada por cuenta de la gran riqueza de la ciudá y el so allugamientu estratéxicu.
Ciudadanos de delles partes allegaron a él, quien se dirixó al pueblu convidándolos a lluchar en defensa de la independencia. La gobernación de Cundinamarca topábase tamién vacante, y cola inspiración de Fernández Madrid aceptó la eleición don Nicolás Rivas.
Morrió desempeñándose como ministru Plenipotenciario de Colombia ante'l reinu de Gran Bretaña ya Irlanda nel distritu londinense de Barnes y foi enterráu na ilesia de Saint Marylebone de Londres.
Enllaces esternos
Videos José Fernández Madrid, "precursor de la clase política actual" (Min. 6:05)
Referencies
Categoría:Próceres de Colombia Categoría:Embaxadores de Colombia Categoría:Presidentes de Colombia Categoría:Persones de Cartagena de Indias