El xeneral Nicanor Arturo de Obarrio (1873 - 16 de xineru de 1941) foi un militar y políticu panamiegu, prócer de la Separación de Panamá de Colombia.
Realizó estudios de Posgráu en Matemátiques y Física na Universidá de Columbia; consagrándose na educación. Vivió un tiempu na ciudá de Guayaquil. En 1900, De Obarrio tornó a Panamá y foi nomáu xeneral del Exércitu colombianu y prefeutu de la provincia de Panamá. Foi unu de los impulsores del movimientu separatista de 1903, según dirixente y parte de la Xunta Revolucionaria organizadora xunto a Ricardo Arias, Federico Boyd, Constantino Arosemena, Tomás Arias y Manuel Espinosa Batista. Pola so esperiencia, foi nomáu primer y únicu Ministru de Guerra y Marina de Panamá.
Darréu, foi electu diputáu de l'Asamblea Nacional y representó diplomáticamente ante Perú, Alemaña y la Santa Sede, últimu cargu desempeñáu al momentu de finar. Tamién foi designáu vicepresidente de Panamá tercer vicepresidente de Panamá ente 1922 y 1924.
Foi benefactor del Santuariu Nacional de Panamá, que'l so terrenal foi donáu por él. Polos sos méritos, una de les principales aveníes de la capital panamiega recibe'l nome d'Avenida Nicanor A. de Obarrio (conocíu tamién como Cai 50).
Referencies
Referencies
Categoría:Militares de Panamá Categoría:Vicepresidentes de Panamá Categoría:Políticos y polítiques de Panamá Categoría:Wikipedia:Mantenimientu:Persones ensin plantía nym