Llingües de Costa Rica 200px Mapa llingüísticu del país.Idiomes oficialesLlingua oficial (y más falada)EspañolFalantes99,3%Variante Español de Costa RicaReguláu porAcademia Costarricana de la LlinguaIdiomes autóctonosLlingües d'orixe autóctonuMalecu, cabécar, bribri, guaymí, bocotáLlingües aniciaes nel país por influencia estranxeraMekatelyu, platzdutch, italianu cotobruseñoIdiomes alóctonosLlingües falaes por comunidaes d'inmigrantes y los sos descendientesInglés, chinu, alemán, plautdietsch, italianu, francés, polacu, portugués, árabeIdiomes impartíos obligatoriamenteLlingües enseñaes na educación públicaEspañol, inglés americanu, francés européu miniatura|200px|-px|Reserves indíxenes de Costa Rica. Les llingües de Costa Rica son el conxuntu d'idiomes y dialeutos que practica la población residente nel territoriu costarricanu. De toos ellos, el más utilizáu ye l'idioma español nel so variante llocal, qu'amás gocia de estatus oficial garantizáu constitucionalmente.
Pero más allá del usu del castellán, el país presenta un panorama llingüísticu extraordinariamente diversu, yá que —a pesar de la so pequeña estensión xeográfica, la so poca población de casi 5 millones d'habitantes y de compartir fronteres namái con vecinos hispanos— pueden contabilizase más de 10 llingües que conviven na nación, ensin cuntar cientos d'idiomes que'l so usu ye esporádicu, pos tán rellacionaos con comunidaes estranxeres que migraron y estableciéronse nel territoriu.
En 2015 Costa Rica ye reconocida oficialmente como una república multiétnica y pluricultural, eponderando l'apurra amerindiu, européu, africanu y asiáticu que compón la cultura costarricana y vese reflexáu na diversidá de llingües presentes nel país. En materia llexislativa la mayor meyora que se dio al respeutu foi la reforma al artículu 76 del so Constitución Política, que anguaño indica que:
Llingües autóctones Llingües indíxenes
Llingües indíxenes vives miniatura|200px|Posible distribución xeográfica de les llingües indíxenes costarricanes antes de la llegada de los españoles. Anguaño, en Costa Rica fálense cinco llingües indíxenes, toes elles pertenecientes a la familia chibcha. Estes llingües son les siguientes:
Malecu: Tamién se-y conoz col nome de guatuso. Ye faláu per cerca de 800 persones na rexón noroeste de la provincia de Alajuela. Esta llingua, xunto col caña pertenez al grupu vótico de la familia llingüística chibcha.
Cabécar: Falar na cordal de Talamanca y na rexón del Pacíficu sur. Pertenez, xunto col bribri, al subgrupu viceíta de la familia llingüística chibcha.
Bribri: Falar al sur de l'aguada atlántica (provincia de Limón, na na cordal de Talamanca y na rexón del Pacíficu sur. Forma xunto col cabécar el subgrupu viceíta.
Guaymí: Falar en diversos territorios indíxenes allugaos al sureste de la provincia de Puntarenas, colindando con Panamá. Pertenez xunto col bocotá al subgrupu guaymíico de la familia llingüística chibcha.
Bocotá: Falar nos mesmos territorios que'l guaymí, llingua cola que s'atopa estrechamente rellacionada
Llingües indíxenes apocayá estinguíes A principios del sieglu XXI, escastáronse dos llingües indíxenes: Térraba: Falar na reserva indíxena de Térraba, al sureste de la provincia de Puntarenas. Tratar en realidá d'una variedá de téribe. Boruca: Falar nes reserves de Boruca y Curré, al sureste de la provincia de Puntarenas.
Clasificación Les comunidaes indíxenes de Costa Rica, como se mentó, clasifíquense usualmente en cuatro subfamilies pertenecientes a trés families llingüístiques. Dalgunes de les llingües tán mal documentaes, sicasí, paez que toles llingües documentaes pueden clasificase con razonable seguridá. Nel casu de qu'una llingua tea estinguida, señalar col signu †. Na tabla indiquen los territorios onde les diverses llingües faláronse, anque na actualidá les llingües sumieron de munchos de los departamentos señalaos. La siguiente llista recueye once llingües ente llingües vives y estinguíes: Clasificación de les llingües indíxenes de Costa Rica Familia Grupu Llingua Provincia Llingües utoaztequesFamilia orixinaria d'Aridoamérica, dalgunos de que los sos grupos mover tan al sur como Nicaragua. Nahua (aztecoide) Nahua (†) Guanacaste, Limón Llingües otomanguesFamilia orixinaria de Mesoamérica. Chiapaneco-mangue Chorotega (†) Guanacaste Llingües lenmichíesFamilia de llingües que engloba llingües del área entemedia y del norte de Suramérica, el so orixe nun ta claru. Chibchense Vótico Caña Alajuela, Heredia Guatuso Alajuela Huetar (†) Cartago, San José, Puntarenas Ístmico Cabécar Limón, Cartago Bribri Limón Guaymí Puntarenas Bocotá Puntarenas Térraba (†) Limón Boruca (†) Limón
Español
miniaturadeimagen|Diversos dialeutos del español centroamericanu, onde s'estrema en tonalidaes púrpures l'español costarricanu y les sos variantes. L'español ye l'idioma más faláu nel país por razones sociu-históriques rellacionaes cola conquista y los grupos de poder. Ta presente en tolos aspeutos culturales, políticos, académicos y económicos del país y utilízase en cada estratu social esistente na nación.
La forma del español emplegada en Costa Rica ye bien variada, con cambeos fonéticos perceptibles en cada rexón del país. La variante más reconocida consiste na forma de falar del Valle Central, onde vive la mayoría de la población. Dichu dialeutu ye bien distintu al del restu d'América Central y comparte munches semeyances col español bogotanu de Colombia.
Esisten otres variantes del español de Costa Rica, principalmente nes formes de falar de les zones fronterices, nel dialeutu presente na Provincia de Guanacaste o na forma del español emplegada na Provincia de Limón.
Pachuco La xíriga caleyera o xíriga de Costa Rica ye conocida como "pachuco", una variación rexonal del castellán con influencia de pallabres y espresiones d'inglés, francés, el códigu Malespín, criollu limonense, castellán tradicional y otres espresiones d'usu popular en Costa Rica (similar al lunfardo d'El Ríu de la Plata).
El Códigu Malespín foi creáu pol xeneral salvadorianu Francisco Malespín nes guerres civiles centroamericanes del sieglu XIX. Por casu: tanto la pallabra "tuanis" (perbién) como la pallabra "brete" (trabayu), dambes d'usu diariu en Costa Rica, teníen el so orixe nesti interesáu códigu Malespín, qu'a cencielles consiste en sustituyir a por y, i por o, b por t, f por g, p por m, y viceversa.
Llingua de señes costarricana La llingua de señes costarricana (LESCO) ye la llingua utilizada pola comunidá sorda costarricana. Na actualidá, el Centru Nacional de Recursos pa la Educación Inclusiva (CENAREC) ta creando un diccionariu disponible en llinia. Instituciones como'l Poder Xudicial cunten con protocolos p'acreditar intérpretes d'esta llingua.
Llingües alóctonas Costa Rica, de forma porcentual, ye'l mayor receptor de migrantes en Llatinoamérica. Nel país viven casi mediu millón d'inmigrantes, constituyendo un 9% de la población. Esta inmigración tan grande compónse principalmente de persones llatinoamericanes, pero tamién traxo al país cientos de llingües estranxeres que son utilizaes o inclusive promovíes poles sos comunidaes.
Ente estos idiomes utilizaos poles comunidaes estranxeres del país puede nomase al: portugués, rusu, neerlandés, polacu y xaponés. Sicasí, los idiomes que verdaderamente tienen una presencia fuerte nel país son:
Chinu miniaturadeimagen|Barriu chinu de San Xosé, unu de los asentamientos asiáticos más grandes de toa Centroamérica. Nel sieglu XIX, importantes grupos de chinos emigraron a Costa Rica ya instaláronse principalmente nes provincies de Limón, Puntarenas y Guanacaste,Bermúdez-Valverde, Quendy Les lleis anti-inmigratorias y la inmigración china a Costa Rica Acta Académica N° 50, 2012Soto Quirós, Ronald Perceiciones y actitúes polítiques con al respective de la minoría china en Costa Rica: 1897-1911 calteniendo'l so idioma, mandarín o cantonés, según la procedencia. Anguaño, caltiénse un fluxu migratorio constante de chinos y los sos descendientes, qu'asitiaos nel país utilicen la so llingua na cotidianidá, habitando en Costa Rica cerca de 45000 chinos y representando una de les comunidaes chines más grandes d'América Central.
D'esta manera creáronse delles instituciones y aliances culturales ya inclusive relixoses que promueven la cultura china y l'espardimientu del idioma chinu nel país. Tamién, destaca la gran cantidá de centros educativos qu'imparten mandarín como una asignatura obligatoria.
Inglés Costa Rica ye unu de los países llatinoamericanos onde la so población conoz más del idioma inglés, según la escuela internacional Education First. Este consiste nel principal idioma estranxeru estudiáu nel país, amás de ser impartíu de forma obligatoria en casi la totalidá de centros educativos de la nación. L'inglés perfílase como l'idioma estranxeru más optáu como asignatura, polos estudiantes costarricanos, pa rindir l'exame de bachilleratu, obligatoriu pa ingresar a cualquier universidá de Costa Rica. miniaturadeimagen|Monteverde, la coleutividá cuáquera más grande del país. Esti idioma amás cunta col sofitu y la promoción de decenes d'instituciones culturales fundaes por una de les comunidaes anglosaxones más importantes d'América Central y compuesta por más de: 20.000 d'Estaos Xuníos, 10.000 canadianos, 6.000 británicos y los sos descendientes aniciaos nel país, qu'amás utilicen esta llingua cotidianamente, y de forma paralela al español.
Tamién ye destacable el fechu de que na rexón noroeste de la Provincia de Puntarenas, nes comunidaes de Monteverde y Santa Elena, los cuáqueros falen l'inglés típicu de la so comunidá, usando'l "thou" en llugar de "you" y otres carauterístiques propies del dialeutu cuáqueru. Amás, en munchos otros puntos del país esisten comunidaes menonites provenientes de los Estaos Xuníos, onde tamién ye utilizáu l'inglés pola población.
Criollu limonense miniaturadeimagen|Puertu Limón, principal ciudá del caribe costarricanu y una de les comunidaes onde s'emplega'l mekatelyu. Na zona caribeña del país tamién se fala'l criollu limonense, que ye una variedá del inglés faláu nel caribe anglófono. Popularmente, denominóse al criollu limonense como patois (patuá) o mekatelyu. Esti últimu nome ye una suerte d'onomatopeya formada a partir de la pronunciación de la frase "Meik I tell yu somtin' (May I tell you something)" nesta variante del inglés.
Anque se diz qu'esti nome ye'l dadu polos mesmos limonenses a la so variedá del inglés, al paecer foi propuestu dende los estudios llingüísticos nos años 70. Supónse que "May I tell you something" ye una frase que s'utiliza pa empecipiar col rellatu d'un chisme, polo cual implica una representación negativa sobre la comunidá limonense, a la cual dellos sectores de la población de Limón opónense. A manera d'exemplu d'esta representación sobre la comunidá pudi citase el siguiente fragmentu d'un estudiu llingüísticu: De cuenta que el cambéu d'espaciu resulta nuna permutación de la conexón ente'l so repertoriu llingüísticu y la competencia llingüística riquida p'actuar nesi espaciu. Los falantes espresar en y dende un espaciu que proyeuta ciertos valores, un determináu orde social, cierta autoridá, y atributos afeutivos. Esti conceutu puede ilustrase colo qu'asocede en Puertu Limón. Una vegada que la dueña de casa cumplió coles sos xeres doméstiques, fuelga na antoxana de la so casa, colos sos brazos xeneralmente sofitaos na veranda. Dende esi espaciu, ella repara y saluda a les persones que caminen pola sienda. Depués tresmite los sos comentarios ente eses persones a les sos amigues y de esa manera controla les regles social y moral de la ciudá.Los principales trabayos que se desenvolvieron sobre'l inglés de Limón fueron ellaboraos polos autores costarricanos: Anita Herzfeld, Mario Portiella Chavez y Malva Spence Sharpe.
Alemán