Авасі (25.12.1895 — 22.02.1978), сапраўднае імя Маркасян Арменак Парсамавіч — армянскі ашуг. Адзін з апошніх прадстаўнікоў класічнага гусанскага мастацтва, з’яўляўся аўтарам многіх песень, папулярных у народзе. Народны артыст Армянскай ССР.

Біяграфія Нарадзіўся Арменак Маркасян у 1896 годзе ў беднай сялянскай сям’і ў сяле Аязма Цалкскага раёна Грузіі. З ранняга веку быў цалкам пазбыты зроку. Пасля таго як бацька заўважыў, што ў юнага Арменака есці вакальныя здольнасці, ён адправіў яго на навуку ў суседняе сяло, дзе той навучыўся гульні на сазе.

Пачынальна з 12 гадоў пачынае падарожнічаць з мясцовымі ашугамі па селах раёна. Праз некаторы час бацька Арменака, клапоцячыся пра далейшую музычную адукацыю сына, скіроўвае апошняга да вядомага ашуга суседняга сяла Тыфілі (Яго Манукян)Большой библиографический словарь. Праз два гады Арменак Маркасян вяртаецца ў сваё радавое сяло ўжо вядомым ашугам пад імем Авасі («авас» — «жаданне», «настрой», «каханне»)

У 1929 годзе Авасі перасяляецца ў горад Ахалкалакі на вуліцу Клары Цэткін, дзе знаёміцца з вядомымі музыкантамі: скрыпачом Ашы Грыгаранам і дудукістам Арутам Даўцянам якія згулялі важную ролю ў яго жыцці. Менавіта тут у Ахалкалакі Авасі канчаткова сфармаваўся як музыкант, яго імя пашырылася па ўсёй акрузе, з боку людзей яго атачала павагу і каханне. Песні Авасі спявалі ўсюды, яго выкананні транслявалі мясцовыя радыёстанцыі. Упершыню, творы Авасі былі апублікаваны ў раённай газеце Ахалкалакі, потым і ў рэспубліканскай газеце «Савецкая Грузія». Песні Авасі славяць хараство прыроды, жанчын, руплівую працу працоўнага чалавека, так да прыкладу пра гэта ён спявае ў песні «Джавахкцы, джанід мернем».

У 1944 годзе ў жыцці Авасі настае новы этап, ён перабіраецца ў Ерэван, чаму прысвячае песню «Паедзем у Ерэван» («Гнанк Ерэван»). Пасля пераезду ён адразу пачынае даваць канцэрты ў розных рэгіёнах і селах Арменіі. Шэраг яго твораў («Песні напісаныя нотамі» (1947), «Духмянасць» (1950), «Мая ліра» (1961) і г.д) друкуецца друкаваных выданнях. У 1961 годзе ў Ерэване была выдадзеная складанка яго песень пад назвай «Мазміры», у які ўвайшлі такія вядомыя песні, як «Песня свету», «Прыгожыя горы Арменіі», «Калгасны чабан», «Не сыходзь дарма» і шэраг іншых не менш за вядомыя творы.

Былі вядомыя шэраг яго твораў такія як «Складанка песень», «Гуан Авасі», «Паўночнае сонца», «Маладая Арменія», «Савецкая падлога стагоддзя», «Радзіма» і г.д. Дзейнасць Авасі па вартасці ацанілі многія даследчыкі яго творчасці, за яго заслугі ў музычнай вобласці яму было прысвоена званне Народнага артыста Армянскай ССР.

Пражыўшы рэштку жыцця ў Ерэване, Авасі памёр 22 лютага 1978 года.

Творчасць За ўсё сваё жыццё музыкантам былі напісаны каля 2000 песень, 1500 чатырохрадкоўяў і склаў больш 130 мелодый. Яму прыналежаць сатырычныя песні і любоўныя вершы. Шэраг песень яго было прысвечана часу ў якім ён жыл, арміі, Айчыннай вайне і Джавахку з якога ён адбываўсяД. Багратуни. Биография «Аваси»

Катэгорыя:Сляпыя музыканты Катэгорыя:Народныя артысты Армянскай ССР