Манфрэд () — кароль Сіцыліі (1258—1266), сын імператара Фрыдрыха II і графіні . Фрыдрых прызнаў яго сваім законным сынам толькі ў перадсмяротныя хвіліны і пакінуў яму княства Тарэнцкае і кіраванне дзяржавай да прыбыцця яго зводнага брата, Конрада IV. Пасля смерці Конрада (1254) Манфрэд быў абраны рэгентам дзяржавы.
Папа Інакенцій IV адмаўляўся прызнаць за Гогенштаўфенам права на спадчыну, таму Манфрэд збег да сарацынаў у Люцэру. На чале іх ён перамог папскія войскі, скарыўшы Капую, Неапаль, Аверзу і Брындызі, пераправіўся ў Сіцылію. На падставе фальшывых чутак аб смерці ён усклаў на сябе каралеўскую карону (1258), але як толькі з’явіліся пасланыя ад Конрадзіна, ён прызнаў яго права на спадчыну. Жывучы ў Палерма, Манфрэд спрыяў паэтам і вучоным.
Не саромеючыся праклёну Папы, ён дапамагаў выгнаным фларэнційскім гібелінам, якія пры яго садзейнічанні атрымалі перамогу (4 верасня 1260); такім чынам ён набыў уладу над Фларэнцыяй і амаль усёй Тасканай. Выдаўшы (1262) сваю дачку ад першага шлюбу, Канстанцыю, за Педра Арагонскага, ён забяспечыў сабе абарону на Захадзе; ажаніўшыся ж другі раз з Аленай, сястрой эпірскага дэспата Міхаіла II, ён паказаў, што на Усходзе будзе прытрымлівацца нармана-гогенштаўфенскай палітыкі.
Узмацненне ўлады Манфрэда ўзбудзіла незадавальненне прыхільнікаў Конрадзіна ў Германіі і прымусіла Папу Урбана IV заключыць дамову з Карлам Анжуйскім, які ў 1266 годзе ўварваўся ў паўднёвую Італію. У бітве, якая адбылася (26 лютага 1266 г.), немцы былі разбітыя; Манфрэд шукаў смерці і знайшоў яе. Яго ўдава і дзеці былі захоплены і выдадзены Карлу Анжуйскаму; яго тры сыны ўсё жыццё правялі ў турме, а дачка Беатрыс пасля 18-гадовага зняволення была выпушчана з турмы ў абмен на Карла II, сына Карла I.
Літаратура
Ernst Münch. König Manfred. Stuttgart, 1840. Camillo Minieri Riccio. Alcuni studii storici intorno a Manfredi e Corradino della imperiale casa di Hohenstauffen. Napoli, 1850.
Спасылкі Ілюстраваная хроніка Генрыха VII. Прадмова. Імперыя каля 1300 г.
Катэгорыя:Каралі сіцылійскія Катэгорыя:Гісторыя Тасканы Катэгорыя:Гогенштаўфены