«П5: памінальныя песні палітычных пігмеяў піндастана» () — зборнік апавяданняў рускага пісьменніка Віктара Пялевіна, апублікаваны ў 2008 годзе.

Змест Зала спяваючых карыятыдаў Галоўная гераіня, Алена, уладкоўваецца на працу ў сакрэтны бардэль для алігархаў, дзе яна і іншыя дзяўчаты павінны пры адсутнасці кліентаў быць скульптурамі карыятыдаў. Для захавання поўнай нерухомасці на досыць працяглы перыяд ім ўводзіцца прэпарат «Манціс-Б», выраблены з багамолаў, які валодае патрабаванай уласцівасцю. Але ў выніку недаследаванага пабочнага эфекту ім таксама перадаецца і інстынкт, уласцівы самцы багамола: зжыраць самца пасля спаравання.

Кармленне кракадзіла Хуфу Трое людзей едуць у машыне па туманнай шашы на поўдні Францыі, маючы намер убачыць нейкага чарадзея. Яго фокусамі гледачы застаюцца незадаволеныя, тым больш, што адзін з іх услых выкрываў кожны фокус. Але запіс на аўдыёкасеце чарадзея, якую праслухалі героі, ажыццяўляе сувязь іх са Старажытным Егіптам, фараонам Хуфу і легендай пра яго кракадзіла, што нечаканым чынам адбіваецца на канцоўцы аповесці.

Некрамент Звычайны маскоўскі рэгуліроўшчык Крушын раптоўна становіцца генералам і намеснікам начальніка маскоўскага ДАІ. Ён абзаводзіцца шыкоўным асабняком на Рублёўцы, а праз падстаўных асоб афармляе на сябе ЗАТ «Дарожны Сэрвіс», якое займаецца вырабам «ляжачых паліцэйскіх». У ДАІ распаўсюджваецца слых пра нетрадыцыйную сексуальную арыентацыю Крушына, а таксама пра тое, што толькі адзін раз прыехаўшы ў яго асабняк на спатканне, можна атрымаць перавод у Сочы і службовую кватэру. Неўзабаве пачалося расследаванне. Не чакаючы яго заканчэння, Крушын страляецца перад камерай. Высвятляецца, што Крушын усыпляў ў сваім асабняку інспектараў ДАІ, якія прыязджалі на спатканне, а затым жыўцом крэмаваў іх. Прах сваіх ахвяр Крушын дадаваў у ляжачых паліцэйскіх.

Прастора Фрыдмана Прафесар-фізік Паташынскі даследуе дзіўныя эфекты, звязаныя з перамяшчэннем буйных сум грошай. Прафесар выяўляе «прастору Фрыдмана», у якую трапляюць багатыя людзі і якая змяняе час і прастору накшталт чорных дзірак так, што пабочны назіральнік не мае магчымасці назіраць падзеі, якія ў ёй адбываюцца.

Асасін (апавяданне) У апавяданні апісваецца гісторыя ісламскага наёмнага забойцы (асасіна) Алі, які трапляе ў крэпасць Аламут, дзе навучаецца пакоры і баявым мастацтвам асасінаў. Алі даюць шэраг заданняў-забойстваў, платай за якія будзе пападанне ў рай, які параўноўваюць з цудоўным пакоем з гашышам, дзяўчатамі і прысмакамі. Але пасля трэцяга задання Алі разумее, што гэты «рай» штучны і расчароўваецца ў сваіх жыццёвых устаноўках. Ён пераконваецца, што віной эйфарычнага настрою — гашыш. Алі збягае з крэпасці з мэтай самому знайсці шлях у рай.

Крытыка Літаратурны крытык Ганна Нарынская лічыць зборнік не лепшай кнігай Пялевіна, а пяць апавяданняў, сабраныя пад адной вокладкай, — разрозненымі. НА яе думку, жарты і літаратурныя канструкцыі зборніка не з’яўляюцца прынцыпова новымі для пісьменніка, а з новаўвядзенняў прасочваецца ўвядзенне ў апавяданне вядомых сучасных рэалій і персанажаўНаринская А. А. Пиндостанский императив // Коммерсантъ. — 2008. — № 180..

Назва зборніка «Памінальныя песні палітычных пігмеяў Піндастана» тлумачыцца ў першым яго апавяданні «Зала спяваючых карыятыдаў». Такімі пігмеямі інструктар па ідэалогіі называе Гары Каспарава, Эдуарда Лімонава і іх прыхільнікаў: «…эпоха палітычных пігмеяў, якія працуюць на Піндастан, прайшла назаўжды. Усе. Няхай, калі хочуць, праспяваюць на памінальную песню».

Цікавыя факты На пытанне журналіста газеты «Известия», «пры чым тут „палітычныя пігмеі Піндастана“, калі пра ЗША ў кнізе ні слова…Насамрэч згадваецца тут і ў «Некраменце» ў адпаведным кантэксце. Ці то НЛП на мяне не падзейнічала, ці то мне тэрмінова патрэбна аладка з гашышам…» Віктар Пялевін адказаў: …Але калі вы адчуваеце сябе крыху дзіўна, значыць, НЛП на вас усё ж такі падзейнічала. Таму не здзіўляйцеся, калі адчуеце сверб у далонях і звон у вушах. Затым вам можа здацца, што ў вас з’явілася другая пара ног і вуха цемры. Паступова вы станеце прыгожым шэра-зялёным багамолам, які сядзіць на краі рэдакцыйнага стала. А далей усё будзе вельмі добра.Писатель Виктор Пелевин: «Олигархи работают героями моих книг»

Літаратура Галина Юзефович. Удивительные приключения рыбы-лоцмана: 150 000 слов о литературе. — : АСТ, 2016. — С. 26—28. — ISBN 978-5-17-099672-8.

Катэгорыя:Творы Віктара Пялевіна Катэгорыя:Творы 2008 года