Усеагульная канфедэрацыя працы (УКП) () — італьянскі прафсаюз, які дзейнічаў у 1906—1945 гадах (з 1922 года — у падполлі).
Гісторыя Афіцыйна канфедэрацыя была заснавана 1 кастрычніка 1906 года, але свой пачатак бярэ ад «Camera del Lavoro» (Палаты працы), заснаванай ў Мілане ў 1891 годзе. Першым сакратаром УКП быў сацыяліст-рэфарматар Рынальда Рыгола (1906—1913). Канфедэрацыя уваходзіла у склад Міжнароднага сакратарыята нацыянальных цэнтраў прафсаюзаў.
У часы супрацьстаяння сацыялістычных партый (ІСП, ІКП і інш.) з фашысцкімі арганізацыямі, і прыход да ўлады апошніх, УКП засталося «ўбаку ад дзвюх груповак, якія змагаюцца». УКП лічыла, што «умяшанне на карысць адной з бакоў паставіла б пад пагрозу незалежнасць рабочага руху і ў той жа час перашкодзіла працэсу нармалізацыі становішча, якая станавілася ўсё больш невыноснай»Battaglie Sindacali», 9.XI.1922.
Кіраўнікі Рынальда Рыгола 1906—1913 Лудовік Д'Арагона 1913 Рынальда Рыгола 1913—1918 Лудовік Д'Арагона 1918—1925 Бруна Буёцы 1925—1944
Колькасць членаў 1918 г. — 249,039Лопухов Б. Борьба рабочего класса Италии против фашизма. — М., 1959, с. 9. 1919 г. — 1,159,062Лопухов Б. Борьба рабочего класса… с. 9. 1920 г. — 2,320,163Лопухов Б. Борьба рабочего класса… с. 9.
Катэгорыя:Прафсаюзы Італіі Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1906 годзе