Ланфаранк (, ; каля 1005 — ) — італьянскі настаўнік, святар і манах, архібіскуп Кентэрберыйскі з 1070 года да канца жыцця.
Ланфранк нарадзіўся ў Павіі, атрымаў адукацыю ў вольных мастацтвах. Перабраўшыся ў Нармандыю, узначаліў кафедральную школу ў Аўраншы. У 1042 годзе далучыўся да бенедыкцінскага ордэна, а ў 1070 годзе, хутка пасля нармандскага заваявання Англіі, атрымаў пасаду архібіскупа Кентэрберыйскага. Пасля смерці Вільгельма Заваёўніка спрыяў пераходу ўлады да яго сына Вільгельма Рудога.
Катэгорыя:Лацінамоўныя пісьменнікі Катэгорыя:Царкоўныя дзеячы XI стагоддзя