Худаяр-хан — адзінаццаты кіраўнік з узбекскайBosworth C. E. The new Islamic dynasties. A chronological and genealogical manual. N.Y., 1996. Р. 295. дынастыі у Какандскім ханстве.
Біяграфія
Яго праўленне характарызуецца смутамі, канфліктамі з Бухарскім эміратам і капітуляцыяй перад Расіяй у ходзе руска-какандскай вайны. У пачатку яго праўлення моцны ўплыў набылі кіпчакі на чале з . Аднак у 1852 годзе адбылася , многія кіпчакі былі перабітыя, а Мусульманкул пакараны.
За 30 гадоў свайго праўлення ён 3 разы пазбаўляўся ўлады ў барацьбе са сваякамі, і кожны раз зноў здабываў яе.
У 1858 годзе Худаяр-хан быў скінуты ў першы раз, і на пасад быў узведзены .
Худаяр-хан у 1871—1873 гг. выпускаў манеты з надпісамі "Хуканд-і-Латыф — " «Прыемны Каканд» і імем нябожчыка Мала-хана (кіраваў у 1858—1862 гг.)Настич В. Н. Где чеканились монеты Коканда с «посмертным» именем Малла-хана? // Эпиграфика Востока XXIХ. — М., 2010..
Канчаткова зрынуты ў выніку Какандскага паўстання 1873—1876. Худаяр-хан звярнуўся па дапамогу да Туркестанскага генерал-губернатара і летам 1875 збег у Ташкент пад абарону рускіх войскаў.
У 1875 годзе Худаяр-хан быў сасланы ў Арэнбург, адкуль выехаў у 1876 годзе ў Мекку, прыбыўшы ў Афганістан ён захварэў і лячыўся ў Мадрасе (Індыя).
Ён памёр у 1886 годзе каля Герата. Яго магіла знаходзіцца ў вёсцы Карух.
У Какандзе як напамін пра Худаяр-Хана застаўся яго палац, пабудаваны ў 1871 годзеДворец Худояр-хана (Кокандская урда).
Літаратура
История Средней Азии. Москва: Евролинц. Русская панорама, 2003 История Узбекистана. Т.3. Ташкент, 1993.
Спасылкі
Сеид Магомет Худояр-Хан Коканский. 1873
Катэгорыя:Какандскія ханы Катэгорыя:Ханы