Дэвід А́лан (фр.: David Allan; , Алаа — , ) — англійскі гістарычны жывапісец, празваны «шатландскім Хогартам».
Біяграфія і творчасць Быў вызначаны ў Глазгаўскую акадэмію жывапісу, адкрытую братамі Робертам і Андрэем Фаўлі. Вярнуўшыся ў дом бацькі, які жыў на зямлі лорда Эрскіна, знайшоў у асобе землеўладальніка заступніка, на грошы якога адправіўся ўлетку 1764 года ў Рым, дзе прабыў 13 гадоў. У Рым ён з’явіўся з рэкамендацыйным лістом да суайчынніка, жывапісца Гэвіна Гамільтана (Gavin Hamilton, 1723—1798); пры яго дапамозе пачаў займацца ў акадэміі св. Лукі і хутка атрымаў за лепшы малюнак сярэбраны медаль, а за лепшую гістарычную кампазіцыю на тэму «Вынаходства жывапісу» — залаты. У апошнія гады жыцця ён жыў на чале Дыксанс Клоўз на Каралеўскай Мілі на ўсход ад Трон-Кірка.
Для сваіх апекуноў напісаў «Блуднага сына» — для лорда Каткарта, «Геркулеса і Амфалу» — для Эрскіна.
Напісаў таксама:
«Адкрыццё карнавалу», «Рымская ветлівасць з замежнікамі», «Конскі бег», «Урачыстае шэсце пераможцы». Ілюстраваў сачыненне Алена Рамсея (Allan Ramsay, 1685—1758) «Gentle Shepherd» (1788), дзе адлюстроўваў побыт роднай Шатландыі. Ажаніўся з дачкой спадарыні Шэрлі Уэлш, з якой меў дачку і сына.
Зноскі