Яп Вагемакер (; , Харлем — ) — нідэрландскі мастак.
Пасля вайны Вагемакер пераехаў у Амстэрдам і атрымаў там студыю на Зомердыйкстраат. Па стылістыцы, як і многія іншыя мастакі тых гадоў, ён адчуваў уплыў Пабла Пікаса. Пасля разводу і другога шлюбу ён разам з жонкай Дзідзі ван дэр Меер пераехаў у Парыж у 1952 годзе. Тут яго захапіла творчасць Жана Дзюбюфэ, Вольса і іншых жывапісцаў. Творчасць італьянца Альберта Буры, які часта ствараў свае творы з гіпсу, і іспанскага мастака Антоні Тапіеса з яго «насценнымі» карцінамі таксама аказалі вялікі ўплыў на Вагемакера і доўгі час заставаліся для яго крыніцай натхнення. У 1958 годзе ён вярнуўся ў Парыж і некаторы час працаваў у майстэрні Карнеліса Бахемена на вуліцы Сантэй, дзе таксама працавалі некалькі мастакоў «Кобры». Тут ён пазнаёміўся з фламандскім жывапісцам матэрыялаў Брамам Богартам.
З 1955 года папулярнасць творчасці Вагемакера ў Нідэрландах расла. Ён рэгулярна выстаўляўся ў музеі Stedelijk ў Амстэрдаме, напрыклад, з персанальнымі выстаўкамі ў 1957 і 1967 гадах, і ў Gemeentemuseum у Гаазе ў 1965 годзе. Яго работы былі прадстаўлены ў Амерыцы Вілемам Сандбергам, сярод іншых, а ў 1962 годзе ён прымаў удзел у прадстаўленне галандскага мастацтва на Венецыянскай біенале. У 1966 годзе Яп Вагемакер атрымаў залаты медаль Фларэнційскай біенале.
Зноскі
Катэгорыя:Мастакі Нідэландаў Катэгорыя:Мастакі XX стагоддзя