Жак Ру (, — ) — дзеяч Вялікай французскай рэвалюцыі, каталіцкі святар, лідар партыі «шалёных».
У ходзе рэвалюцыі падтрымліваў ідэі народнай дэмакратыі і бескласавага грамадства. Першапачаткова падтрымліваў дзеянні якабінцаў, аднак пасля паўстання 31 мая Ру і яго прыхільнікі пачалі ўсё больш дыстанцыявацца ад клуба якабінцаў і Рабесп’ера, крытыкуючы апошняга за коштавую палітыку і распаўсюджванні беднасці ў Парыжы. Палітычнае супрацьстаянне Жака Ру і Рабесп’ера прыводзіць к арышту Жака Ру у верасні 1793 года.
У турме Ру здзяйсняе самагубства, праткнуўшы сябе кінжалам.
Літаратура * Захер Я. М. Апошнія працы. Жак Ру ў 1792 годзе Маркаў В. Дарэвалюцыйны перыяд Жака Ру Маркаў В. Жак Ру і Карл Маркс Маркаў В. Рукапіс Жака Ру «Гаворка аб прычынах няшчасцяў французскай рэспублікі» Сыцін С. Л. Палітычная праграма і тактыка «шалёных» (Жака Ру і Леклерка) улетку 1793 г.
Катэгорыя:Палітыкі-самазабойцы Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Францыі Катэгорыя:Каталіцкія святары