Эруш Вежай (; 7 сакавіка 1955 года, сяло Ірэкла, Арэнбургская вобласць) — эрзянскі паэт і грамадскі дзеяч, каардынатар фонду «Руца».
Біяграфія Дзіцячыя гады прайшлі ў Самарскай вобласці. У сувязі са знікненнем вёскі сям’я Вежая пераехала ў Пензенскую вобласць на ст. Пачелма. Там скончыў 8 класаў агульнаадукацыйнай школы. У 15 гадоў выехаў у Свярдлоўск на вучобу ў Сувораўскае вучылішча, якое скончыў з залатым медалём (1972). У тым жа годзе з’ехаў у Кіеў, дзе прайшоў навучанне ў ваенна-марскім палітычным вучылішчы (1976). У званні лейтэнанта быў накіраваны на службу ў Севастопаль, дзе на вайсковым караблі адслужыў 6 гадоў. Скончыў Ваенна-палітычную акадэмію імя У. І. Леніна (1985). Быў адпраўлены на Паўночнаморскі флот, дзе праслужыў на караблі і ў штабе да 1994 г. Скончыў службу капітанам другога рангу. Пачаў займацца прадпрымальніцкай дзейнасцю, адкрыў кнігарню «Эрзіяна».
Эрзянскі нацыянальны рух З 1994 года актыўна ўдзельнічае ў эрзянскім нацыянальным руху. Вядомы сваімі нацыяналістычнымі і антыімперскімі поглядамі, а таксама вострай крытыкай Рускай праваслаўнай царквы.
Выступаў супраць удзелу эрзян у Другой чачэнскай вайне. У сваім артыкуле «Каланізацыя Эрзянь Мастор» назваў гэтую вайну каланіяльнай.
Аўтар вершаў і казак на эрзянскай мове. Асобныя яго вершы пакладзены на музыку, а казкі агучаны.