Шырын Нешат (, перс. شیرین نشاط; нар. , , Іран) — іранская мастачка, працуе ў Нью-Ёрку, ЗША. Вядомая найперш сваімі працамі ў кіно, відэа і фатаграфіі. Яе творчасць засяроджана на кантрастах паміж ісламам і захадам, жаноцкасці і мужнасці, грамадскага жыцця і асабістага жыцця, старажытнасці і сучаснасці, а таксама на пераадоленні прасторы паміж гэтымі суб’ектамі.
Атрымала Міжнародную прэмію на XLVIII Венецыянскім біенале ў 1999 годзе, «Сярэбраны леў» за лепшую рэжысуру на 66-м Венецыянскім кінафестывалі ў 2009 годзе, а таксама званне мастака дзесяцігоддзя ад выдання The Huffington Post.
Раннімі працамі Нешат былі фатаграфіі серыі Раскрыццё (Unveiling) (1993) і Жанчыны Алаха (Women of Allah) (1993—1997), якія даследуюць паняцці жаноцкасці ў сувязі з ісламскім фундаменталізмам і ваяўнічасцю ў яе роднай краіне. Як спосаб справіцца з неадпаведнасцю паміж культурай, якую яна ўбачыла, і культурай дарэвалюцыйнага Ірана, у якім яна вырасла, яна пачала сваю першую самастойную працу — серыю Жанчыны Алаха — жаночыя партрэты, цалкам пакрытыя персідскай вяззю.
Праца Нешат прысвечана сацыяльным, палітычным і псіхалагічным аспектам жаночага досведу ў сучасных ісламскіх грамадствах. Хоць Нешат актыўна супрацьстаіць стэрэатыпным уяўленням ісламу, яе мастацкія мэты не з’яўляюцца відавочна палемічнымі. Хутчэй, яе праца ўсведамляе складаныя інтэлектуальныя і рэлігійныя сілы, якія фармуюць ідэнтычнасць мусульманскай жанчыны па ўсім свеце. Выкарыстоўваючы персідскую паэзію і каліграфію, яна даследавала такія паняцці, як пакутніцтва, выгнанне, праблемы ідэнтычнасці і жаноцкасці.
Зноскі