Скалала́жанне () — від спорту і актыўнага адпачынку, які складаецца ў лажанні па натуральным або штучным рэльефе. З’явіўшыся як разнавіднасць альпінізму, скалалажанне ў цяперашні час з’яўляецца самастойным відам спорту. 3 жніўня 2016 года спартыўнае скалалажанне было ўключана МАК у алімпійскую праграму летняй алімпіяды 2020.
Скалалажанне ў памяшканні
У залах боулдэрынг праводзіцца на нізкіх трасах без вяроўкі і страхавальнай сістэмы, а падзенне змякчаюць тоўстыя маты. Пры верхняй страхоўцы вяроўка папярэдне прапускаецца праз верхнюю кропку, у той час як пры ніжняй страхоўцы спартсмен паднімае яе з сабой і паслядоўна ўшчоўхвае ў адтяжкі. Перад лазаннем партнёры ўзаемна правяраюць страхавальны прыбор, сістэму, вузел прывязкі і вузел на канцы вяроўкі. Каб зменшыць магнезіявая пыл, некаторыя залы патрабуюць выкарыстоўваць мяшэчак з магнезіяй замест рассыпнога парашка.
Трасы на штучнай сцяне мяняюцца: пастаноўшчыкі тэстуюць і карэктуюць рухі, а паварот хвата можа змяніць складанасць паслядоўнасці. Уводныя групавыя заняткі ў памяшканні могуць быць разлічаны на ўдзельнікаў без папярэдняга досведу. Пры пераходзе да верхняй страхоўкі многія залы прапануюць асобнае навучанне тэхніцы страхоўкі. Для рэгулярных трэніровак выкарыстоўваюць вяроўку адпаведнай даўжыні, страхавальную сістэму, прыладу для страхоўкі і скалалазныя туфлі; дыяметр вяроўкі павінен быць сумяшчальны з прыладай.
Сетку трас можна планаваць па размеркаванні катэгорый складанасці паміж сектарамі, захоўваючы разнастайнасць маршрутаў. У спаборніцкім лазанні на складанасць спартсмен праходзіць трасу даўжынёй 15 метраў з вяроўкай за шэсць хвілін, а вынік вызначаецца дасягнутай вышынёй. Даследаванне на штучнай сцяне выявіла павышаны пульс і энергатраты і звязала такое лазанне з развіццём кардыярэспіраторнай падрыхтаванасці і цягліцавай вынослівасцю. У васьмітыднёвым эксперыменце заняткі двойчы на тыдзень палепшылі ў раней малаактыўных дарослых сілу цягліц корпуса, рухомасць тулава і сілу хвата.
Крыніцы