«Амаркор́д» — артыкул Федэрыка Феліні () — адзін з самых знакамітых фільмаў, знятых Федэрыка Феліні.
Сюжэт
Месца і час дзеяння Карціна шмат у чым аўтабіяграфічная, заснаваная на ўспамінах рэжысёра пра уласнае дзяцінства і нясе значны зарад настальгіі. Месца дзеяння — правінцыйнае італьянскае мястэчка (у якасці асновы для яго паслужыў родны горад рэжысёра Рыміні, аднак ніякіх натурных здымак тут не рабілася); час дзеяння — 30-я гады XX стагоддзя, эпоха фашызму.
Структура фільма Фільм не мае выразна выяўакрэсленага сюжэту. Хутчэй гэта калейдаскоп эпізодаў — часам лірычных, часам камічных, а то і непрыстойных. У цэнтры ўвагі — адна сціплая сям’я: хлопчык Ціта, яго бацькі, яго дзед, яго вар’ят дзядзечка Тэа. Перад гледачом разгортваюцца каларытныя сцэнкі са школьнага жыцця (тут асабліва вядомыя эпізоды з настаўнікам грэцкай мовы і з настаўніцай матэматыкі), з сямейнага побыту. Змяняюцца сезоны, але нязменнае каханне гараджан (і палкага Ціта) да выдатнай Градыскі, якая марыць пра свайго Гэры Купера, а па ходзе справы часам «абслугоўваючай» заезджых знакамітасцяў (мянушка яе — «Gradisca», літаральна: «частуйцеся» — звязана як раз з адной такой прыгодай). Але ўсяму прыходзіць канец, і фільм заканчваецца вяселлем Градыскі, якое як бы падводзіць вынік «часу жаданняў».
Калектыўнае несвядомае Некаторыя эпізоды з сям’ёй Ціта амаль не звязаныя і як бы спароджаныя «калектыўным несвядомым» гарады (напрыклад, сцэна з прыбылым сюды ўсходнім уладаром, які ўразіў мясцовых жыхароў гарэмам, ці не меней знакаміты эпізод з пышным акіянскім лайнерам, які рэгулярна праплывае міма мястэчка — і ўсё жыхары выходзяць у моры на лодках проста каб яго павітаць: для іх гэта сімвал «вялікага жыцця» за межамі іх правінцыйнай нуды).
Антыфашысцкая тэма «Амаркорд» — найбольш завостраны ў палітычным стаўленні фільм Феліні. Гэта абумоўлена збольшага эпохай, у якую ён ствараўся (сямідзесятыя гады дваццатага стагоддзя, эпоха росквіту палітычнага кіно), збольшага часам дзеянні карціны. У «Амаркордзе» ёсць выразна антыфашысцкія эпізоды (сцэна з запісам «Інтэрнацыянала», які раптам разносіцца па горадзе і прыводзіць у шаленства чорнасарочнікаў, або сцэна з касторовым алеем, якое чорнасарочнікі прымушаюць піць бацьку героя, каб яго прынізіць). Хаця сам Феліні прызнаваўся, што не планаваў паведамляць нейкім эпізодам фільма палітычную афарбоўку, і фашысты паказаны ў фільме толькі як абавязковы атрыбут таго часу. Аднак густыя карычняватыя клубы пылу і дыму, якія павалілі на гараджан з нары, з якой з’яўляецца Мусаліні ў эпізодзе з фашыстамі — зусім зразумелая метафара, якая ілюструе стаўленне Феліні да прадмета.
У ролях Магалі Наэль — Градыска
Узнагароды і намінацыі Узнагароды 1975: Прэмія «Оскар» Найлепшы фільм на замежнай мове 1974: Прэмія «Давід дзі Данатэла» Найлепшы рэжысёр — Федэрыка Феліні Найлепшы фільм 1974: Прэмія Нацыянальнай рады кінакрытыкаў ЗША Найлепшы замежны фільм
Намінацыі 1976: Прэмія «Оскар» Найлепшы рэжысёр — Федэрыка Феліні Найлепшы сцэнарый — Федэрыка Феліні, Таніна Гуэра 1975: Прэмія «Залаты глобус» Найлепшы замежны фільм
Катэгорыя:Фільмы Італіі 1973 года Катэгорыя:Фільмы Францыі 1973 года Катэгорыя:Кінакамедыі 1973 года Катэгорыя:Фільмы-драмы 1973 года Катэгорыя:Кінакамедыі Італіі Катэгорыя:Кінакамедыі Францыі Катэгорыя:Фільмы-драмы Італіі Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове Катэгорыя:Фільмы на старажытнагрэчаскай мове Катэгорыя:Фільмы Федэрыка Феліні Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Федэрыка Феліні Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Таніна Гуэра Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Ніна Рота