Віктар Георгіевіч Дашкін (1 лістапада 1932 — 4 чэрвеня 1964) — старэйшы лётчык 28-га знішчальнага авіяцыйнага палка СПА 2-га корпуса СПА Маскоўскай акругі СПА, ваенны лётчык 1-га класа.
Біяграфія Нарадзіўся ў горадзе Рэўда Свярдлоўскай вобласці. Пасля заканчэння 7-і класаў школы пераехаў у абласны цэнтр — Свярдлоўск. У 1952 годзе скончыў Уральскі палітэхнікум. Накіраваны ваенкаматам на навучанне ў Паўладарскае лётнае вучылішча ў Казахстане (24-я ваенная авіяцыйная школа першапачатковага навучання лётчыкаў). З 28 ліпеня 1952 года — курсант Паўладарскага вучылішча. Лётаў на Як-18Горяинов А.С. Романтик неба. — М.: ИД Куприянов, 2009. — 219 с., л. ил. с. — (ИМЖ: сер. жизнеописаний). — ISBN 978-5-9901082-4-0..
Па заканчэнні вучылішча першапачатковай падрыхтоўкі быў рэкамендаваны для выкарыстання ў знішчальнай авіяцыі і з 30 лістапада 1953 года накіраваны ў Сталінградскае ваенна-авіяцыйнае вучылішча лётчыкаў, якое скончыў у лістападзе 1955 года. Накіраваны для далейшага праходжання службы ў Маскоўскую акругу СПА на пасаду лётчыка ў 3-і гвардзейскі знішчальны авіяцыйны Растоў-Данскі полк СПА 15-й гвардзейскай знішчальнай авіяцыйнай Сталінградскай ордэна Багдана Хмяльніцкага дывізіі СПА 52-й паветранай знішчальнай арміі СПА.
Працягваў службу ў 472-м знішчальным авіяцыйным палку СПА на пасадзе лётчыка. Атрымаў кваліфікацыю «Ваенны лётчык 1-га класа». У лютым 1962 года прысвоена чарговае воінскае званне — капітан. У снежні 1963 года пераведзены ў 28-ы знішчальны авіяцыйны полк СПА, які базаваўся на аэрадроме Крычаў у Магілёўскай вобласці. У часці прыступіў да асваення самалёта Су-9.
Асвоіў самалёты Як-18, МіГ-15, МіГ-17, МіГ-19 і Су-9.
Подзвіг Пры выкананні чарговага трэніровачнага палёту 4 чэрвеня 1964 года на самалёце Су-9 на ўзлёце адбылася адмова рухавіка. Узлёт вырабляўся ў бок горада. Самалёт не паспеў набраць дастатковую вышыню для таго, каб вырабіць бяспечнае катапультаванне і пазбегнуць пры гэтым падзення машыны на жылыя дамы. Прама па курсе ўзлёту знаходзіўся Крычаўскі цэментава-шыферны завод, далей стаялі жылыя дамы. Каб пазбегнуць гібелі людзей і сутыкнення з жылым мікрараёнам Дашкін адвярнуў самалёт і накіраваў яго ў закінуты кар’ер, напоўнены вадой. Вышыні для катапультавання ўжо не хапала. Самалёт упаў у кар’ер (цяпер Крычаўскае вадасховішча). Лётчык загінуў.
За свой подзвіг капітана Дашкіна да ўзнагароды не прадставілі. Машына была новай і лічылася аварыйнай, лішні раз казаць пра катастрофы дадзенага тыпу самалёта жадання ў начальства не было. Подзвіг не атрымаў шырокай агалоскі. У тыя часы аб катастрофах і аварыях ваеннай авіяцыі ў газетах і часопісах не паведамлялася.
У маі 2014 года МНС Беларусі былі зроблены спробы знайсці абломкі самалёта Віктара Дашкіна. З прычыны вялікай глыбіні вадаёма (каля 57 м) і глейкага дна пошук вынікаў не даў.
Памяць У 2014 годзе да 50-годдзя подзвігу ў Крычаве адкрылі памятны знак. Імя лётчыка занесена ў кнігу Пашаны Крычаўскага цэментава-шыфернага завода (цяпер Крычаўцэментнашыфер). На месцы гібелі 5 кастрычніка 1971 года ўсталяваны абеліск-стэла. 9 мая 2005 года на пастаменце з самалётам Су-9 ля Алеі Славы была ўрачыста адкрыта мемарыяльная дошка, прысвечаная подзвігу. У часы СССР піянерская дружына школы горада Рэўда, дзе вучыўся лётчык, насіла яго імя.
Заўвагі
Катэгорыя:Лётчыкі СССР Катэгорыя:Ваенныя лётчыкі 1 класа Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «За бездакорную службу» 3 ступені