Крупскія герба «Корчак» — нашчадкі белзскага ваяводы Ежы Крупскага.
Паводле Яна Длугаша, продкі Крупскіх — Корчакі (), супольнасць родаў-карыстальнікаў герба «Корчак», русіны ()str.24,"Insignia seu clenodia regis et regni Poloniae"(z kodeksu Kornickiego wydal Dr. Z. Celichowski), Jan Dlugosz, Poznan-1885 r.. Першы вядомы продак Крупскіх герба Корчак — русін Ежы Крупскі (1472—1548)str.349-351, cz.1, Tom XII, «Herbarz Polski», Boniecki Adam, Warszawa, 1908..
Прозвішча паходзіць ад радавога маёнтка КрупэKrupski od Krupe — Krupscy (Крупскі ад Крупэ) — PWN (Wyniki wyszukiwania: Krupski) c.15-21,27-28,191-193,215-217,245-246,263-264,"Русские фамилии", Унбенгаун Б. О., г. Москва, изд. «Прогресс», 1989 г., паводле крыніц латынню і польскай — «de Crupe» (то-бок "з Крупэ"), як напрыклад Іван з Крупэ — «Johannis de Crupe» (да XIV ст.). У XV ст. у тэкстах на польскай з’яўляецца сучасная форма прозвішча -- на польскай Jan Krupski (Krupskij). Ужо на латыні тэкст 1534 года змяшчае «Crupsky» (Акт надзела зямлі Крупскага Ераніма)с.70 (№ 107), томъ XIX, «Акты издаваемые Виленскою Археографическою Коммиссіею» (Акты, относящіеся къ исторіи бывшей Холмской епархіи), типография А. Г. Сыркина, г. Вильна, 1892 г., у 1550 — «Crupski» (Акт заканчэння вучобы ў Кракаўскім універсітэце Крупскага Валерыя)str.360 (178), XIV — «ACTA RECTORALIA ALMAE UNIVERSITATIS STUDII CRACOVIENSIS», Tomus secundus, contimems annos 1536—1580, Stanislaus Estreicher, CRACOVIAE, 1909..
Пазней называліся Домам Крупскіх ()str.691, «Herby Rycerstwa Polskiego», Paprockiego Bartosza, Krakow, 1858..
Род валодаў нерухомасцю Маёнтак Навасёлкі Ігуменскага павета Мінскай губерні Расійскай імперыівладелец Бонифаций Урбанович Крупский (участник польского восстания 1863 г.), Маёнтак Кавярляны Мінскага ваяводства Вялікага Княства ЛітоўскагаРДГА (ф.1343 воп.16 спр.2885 л.24-25) до 1742 г. (пасля 1742 г. — маёнтак Шоломецы Рэчыцкага павета), Крупэ (Krupe), Орхово (Orchowo), Собебор (Sobiebor), Стральцу (Strzelce), Дубна (Dubnę), Гацы (Gaci, Gać), Белобожница (Białóbożnica), Ястрабли (Jastrabli), Киселина (Kisielina), Осовки (Osówki), Лихановки (Łychanowki), Устилуг (Uściług), Людзин (Ludzin), Ометынец (Ometyniec), Усвят (Uświacie), Узблочя (Uzbłocia), Крупы Крупеніна (Krupie Krupienina), Чашичи (Czaszyc), Крупы Шыловіч (Krup Szylowicz), Пилонэк (Pilonek), Бялынычи (Białynicz), Бабинычи (Babnina), Хізы (Chizy), маёнтак Станішек ()str. 96 (185), «Metryka Litewska» (Rejestry podymnego W.K.L., Wojewodztwo smolenskie 1690 r., pod red. A. Rachuby), Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, opr. Stanislaw Dumin i Andrzej Rachuba, Warszawa, 2009 r. і інш.. Род засноўваў царквы У 1507 г. — каталіцкі храм «Маці Божай Суцяшэння» (належыць Ордэну Братоў Меншых Капуцынаў) у горадзе Орхувек (каля Влодава) Крупскі Ежы і Крысціна. У 1727 г. — каталіцкі манастыр з храмам Ордэна Дамініканцаў у г. Гродна Крупскі Станіслаў (фінансаваў 1283 злотых і 10 грошаў па Акту № 6986) і інш..
Род ў часы Вялікага княства Літоўскага і Рэчы Паспалітай
Род Крупскі быў унесены ў Гербоўнік Рэчы Паспалітай, пасля 1413 года Уніі Вялікага Княства Літоўскага з Польшчай.
У Рэестры Войска Запарожскага 1649 года 16 кас. пры каралю Яну II Казіміры і шляхетныя гетмане Багданам Хмяльніцкім у казацтва запісаны паны шляхцічы: Крупскі Васільс.55, «Генеалогія українського козацтва» (Канівський полк), Володимир Кривошея, «Стилос», Київ, 2006 р. (Канеўскі полк) у сотні з Іванам Богуна, Крупскі Алексас.62 об., 98, 350, 347 об., 547, «Реєстр Війська Запорозького 1649 року (транслітерація тексту)», «Наукова Думка», м. Київ, 1995 р. (Кропівнянскій полк), Крупскі Лявонційс.222, розділ V (1687—1722 рр.) «Тенденції еволюції національної еліти», «Генеалогія українського козацтва» (Нариси історії козацьких полків), Володимир Кривошея, вид. «Стилос» 2-е доповнене, м. Київ, 2004 р. ISBN 966-8518-20-9 (полк Навіцкага) харунжага пры шляхетныя гетмане Іване Мазепе (1697). Крупскі — казак Веніцкай сотні Кальніцкага полка (Рэестр Запарожскага войска 1649 г.)http://redbow.ru/kalnickiy_polk. Крупскі Тіміш (Цімафей) — казак Батуринскага курэня (Рэестр Запарожскага войска 1756 г.)http://redbow.ru/reestr_zaporozhskogo_voyska_1756_g..
Іншыя персоны гэтага перыяду Крупская Сафія (з зямлі Холмшчыныс. 126, 187, 395, «Українська шляхта з кінця XIV до середини XVII ст. (Волинь і Центральна Україна)», професор Яковенко Н. М., Академія наук України, Інститут української археології, Українська правнича фундація, вид. «Наукова думка», м. Київ, 1993 р. ISBN 5-12-003024-6 ) — панна баярыня замка г. Луцк (1528 г.), і яе сястра Крупская Кацярына жонка князя Богдана Тура з роду Свірскі (1512 г.)str.159, «Poczet rodow w Wielkiem Ksiestwie Litewskiem w XV i XVI wieku», Adam Boniecki, Warszawa, 1887. ; Крупскі Георгій — ротмістр, кіраўнік 162 вершнікамі (1503 г.), шляхціч Падолляс. 205, «Еластична спільнота (Подільська шляхта в другій половині XIV — 70-х роках XVI століття)», Віталій Михайловський (рецензент доктор історичних наук професор Володимир Александрович та ін.), вид. «Темпера» (рекомендовано до друку Вченою Радою), м. Київ, 2012 р. ISBN 978-617-569-060-4 ; Крупскі Іван — войт в Смаленскам ваяводстве (4 красавіка 1690 г.); Крупскі Юрый Апанасавіч — у смаленскай шляхце беларускага паходжання (19 верасня 1654), шляхціц каталіцкага веравызнання («Крыжапрывадная імянная кніга польскіх і маскоўскіх людзей»)Расійскі дзяржаўны архіў старажытных актаў: ф. 137 воп.1 кн. 16 арк. 10; Крупскі Іаахім-Стэфан (з Віцебскага ваяводства) — электор (выбаршчык) караля Уладзіслава IV (1595—1648)str.108, "Elektorowie krolow Wladyslawa IV., Michala Korybuta, Stanislawa Leszczynskiego i spis stronnikow Augusta III. / zestawili w porzadek abecadlowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wasowicz., Lwow, czcionkami I. Zwiazkowej Drukarni, nakl. Elzbiety z hr. Losiow Duninowej-Borkowskiej, 1910; «Rocznik Towarzystwa heraldycznego we Lwowie», Tom 1 — rok 1908/9. ; Крупскі Давыд — шляхціч Віцебскага ваяводства (акты 1638—1641 гг.)стр. (VI) 424, 426, 427, вып. 26, «Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске и изданные», М. Веревкин, типо-литография Г. А. Малкина, г. Витебск, 1895 г. ; Крупскі Христофер (з Руськага ваяводства) — электор (выбаршчык) караля Уладзіслава IV (1595—1648); Крупскі Андрэй (з зямлі Холмшчыны) — электор (выбаршчык) караля Міхаіла Карыбута (1669—1673); Крупскі Ян-Станіслаў (з зямлі Холмшчыны) — электар (выбаршчык) караля Аўгуста II (1697 г.)str.176, Elektorow poczet, ktorzy niegdys glosowali na elektorow Jana Kazimierza roku 1648, Jana III. roku 1674, Augusta II. roku 1697, i Stanislawa Augusta roku 1764, najjasniejszych Krolow Polskich, Wielkich Ksiazat Litewskich, i.t.d. / ulozyl i wydal Oswald Zaprzaniec z Siemuszowej Pietruski. Bochnia ; Lwow. drukiem Wawrzynca Pisza; nakladem Kajetana Jablonskiego. 1845. ; Андрэй Курбскі — насіў прозвішча Крупскі (Krupski)с.504-506 tom 1 (Index, Tesserae gentiliciae in regno Poloniae s M. D. Lit.), «Orbis Poloni», Simone Okolski, Cracov, 1641; c.554 (herb Krupskich), «Poczet herbow szlachty Korony Polskiey y Wielkiego Xięstwa Litewskiego: gniazdo y perspektywa staroświeckiey cnoty», Potocki Wacław, Krakow, 1696 r.;с. LII «Skorowidz do herbow» (с. 871) «Herby Rycerstwa Polskiego. przez Bartosza Paprockiego zebrene i wydane r. p. 1584 (1789). Wydanie Kazimierza Jozefa Turowskiego. Krakow. Nakladem wydawnictwa biblioteki polskiej. 1858». герба Леварт ў Вялікім Княстве Літоўскім правінцыі Рэчы Паспалітай; Крупскі Бернардус — манах францысканец, каталіцкі святар, багаслоў, аўтар кнігі «Аб’ява Нябесных Тайн святой Брыгіты» (1698 г.)str.396, Tom V, «Herbarz Polski», Niesieckiego Kaspra S.J., w Lipsku, 1840. ; Крупскі Станіслаў-Ёсафат — ландвойт горада Гродна, падчашы горада Старадуб (1727 г.)с.23, 510—515(№ 25), т.7, «Акты издаваемые Виленскою археографическою комиссиею (Акты городненского гродского суда)», тип. А. Г. Сыркина, г. Вильна, 1874 г.;с.907-912(510—512), т.17, «Акты издаваемые Виленскою археографифическою комиссиею (Акты Гродненского земского суда)», тип. А. Г. Сыркина, г. Вильна, 1890 г.; с.530, т.17, «Акты издаваемые Виленскою археографифическою комиссиею (Акты Гродненского земского суда)», тип. А. Г. Сыркина, г. Вильна, 1890 г.; с.611(546—547) т.25,"Акты издаваемые Виленскою археографифическою комиссиею для разбора древних актов (Инвентари и разграничительные акты)", тип. А. Г. Сыркина, г. Вильна, 1898 г. ; Крупскі Апанас — уладальнік маёнтка Кавярляны (да 1742 г.)Духовное завещание от 16 марта 1742 г. Арцишевского Александра об обмене имения Каверляны в Минском воеводстве у Крупского Афанасия на его имение Шоломецы в Речицком повете — РГИА ф.1343 оп.16 д.2885 лл.24-25 ; Крупскі Андрэйс.342,127, АРХІЎ УНІЯЦКІХ МІТРАПАЛІТАЎ, Дакументы да гісторыі царквы ў Беларусі XV—XIX стст. у фондзе «Канцылярыя мітрапаліта грэка-уніяцкіх цэркваў у Расіі», Даведнік, Мінск-Полацк, «Сафія», 1999 г. (ISBN 985-6448-05-0) — грэка-каталіцкі місіянер манахаў святога Васіля Вялікага атрымаў Грамату на службу ў Белую Русь Вялікага Княства Літоўскага (цяпер — Беларусь) 13 мая 1786 года ад біскупа Львоўскага, Галіцкага і Камянецкага Пятра Белянскага (цяпер ва Украіне); Крупскі Ян — чашнік горада Ашмяны, прывілей (грамата караля, канфірмацыі 17.04.1763 г.)с. 256 Анішчанка Я. К. «Ураднікі беларускіх земляў ВКЛ пры Станіславе Панятоўскім», г. Мінск, 2008 г. (РДАСА, ф.389, спр.534, арк. 358, UWKL.T.1.S.222); Крупскі Міхаіл — суддзя горада Мінска (1817 г.)с. 256 Анішчанка Я. К. «Ураднікі беларускіх земляў ВКЛ пры Станіславе Панятоўскім», г. Мінск, 2008 г.(НГАБ ф.1779, спр.48, арк.38) і інш..
Род ў часы Расійскай Імперыі
Род прызнаны ў расійскім дваранстве па Магілёўскай губерні 16 сакавіка 1799 г.Krupski Jan Nicholas (НГАБ ф.2066 воп.1 спр.2 л.2) і 12 лістапада 1811 г.Krupski Marcin syn Teodora (НГАБ ф.2066 воп.1 спр.4 л.82 ад.) як «старажытны высакародны дваранскі род»«Алфавитный список дворянских родов, внесенных в родословные дворянские книги Могилевской губернии», изд. МДДС, г. Могилев, 1909 г., з унясеннем у 6 частку Дваранскай Радаводнай Кнігі. Даволі значная частка роду не была зацверджана ў расійскім дваранстве і запісаная ў «падатныя» саслоўя. Іншыя галіны радаслоўнага дрэва ўнесены ў Дваранскія Радаводныя Кнігі Мінскайс.58, «Алфавитный список дворянским родам Минской губернии внесенным в дворянскую родословную книгу по 1-е июля 1903 года», Губ. Тип., г. Минск, 1903 г. (РДГА ф. 1343 воп. 23 спр. 9446, ф. 1343 воп. 36 спр. 12986-12987), ВіцебскайАлфавитный список дворянским родам, внесенным в дворянскую родословную книгу Витебской губернии [с 1785] по 1900 г.", г. Витебск, 1900 г. (РДГА ф. 1343 воп. 23 спр. 9444), Віленскайstr.350, cz.1, Tom XII, «Herbarz Polski», Boniecki Adam, Warszawa, 1908., Ковенскай, ВалынскайДАЖО (ф.146 воп.1 спр.3193-3195), ПадольскайРДГА (ф.1343 воп.36 спр.12986) і КіеўскайЦДІА України (ф.782 воп.1 спр.6131,6228) губерні. Былі прадстаўнікі роду і ў Аўстра-Венгерскай імперыі.
Веравызнанне у родзе Крупскі было Грэка-каталіцкія (уніяты), Рымска-каталіцкія і Праваслаўнае (артадоксы). У Расійскай імперыі пасля рэпрэсій:be:Падляшскія пакутнікі да уніяцкім веравызнанні некаторыя сталі праваслаўнымі святарамі і вернікамі. Але ў многіх краінах свету да гэтага часу нашчадкі роду вызнаюць Каталіцтва. У следстве ўплыву пратэстантызму і атэізму ў апошні гістарычны перыяд з’явіліся некаторыя прадстаўнікі роду вызнаюць пратэстантызм або зусім не практыкуюць Хрысціянства.
Персоны гэтага перыяду Крупскі Баніфацый Урбановіч — расійскі дваранін, паляк, рыма-каталік, удзельнік польскага паўстання 1863 года супраць Расійскай імперыі за аднаўленне Рэчы Паспалітай у межах 1772 года;