Цэстадозы. — С. 300 (cestodoses) — гельмінтозы, хваробы чалавека і жывёл, выкліканыя стужачнымі чарвямі (цэстодамі).
Апісанне Гельмінты паразітуюць як у кішэчніку (напрыклад, дарослыя цэпені, ), так і ў розных органах і тканках чалавека і жывёл, напрыклад, лічынкавыя стадыі эхінакока, альвеакока, цэпеняў (цыстыцэркі), лакалізуюцца ў печані, галаўным мозгу, вачах і г.д.
У жывёл цэстоды выклікаюць авітэлінозы і іншыя захворванні.
Этыялогія Заражэнне чалавека цэстодамі адбываецца пры трапленні ў страўнікава-кішачны тракт яец гельмінтаў (напрыклад, , ) і іх лічынак (напрыклад, і цэпеняў).
Сімптомы Цэстадозы характарызуюцца страўнікава-кішачнымі разладамі, малакроўем, пашкоджаннем печані, нервовай сістэмы, вачэй і іншых органаў і сістэм.
Прагноз Прагноз пры некаторых цэстадозах сур’ёзны — пры інвазіі цыстыцэркамі або эхінакокам галаўнога мозгу можа наступіць смерць.
Найбольш распаўсюджаныя цэстадозы чалавека
альвеакакоз анаплацэфалідозы гіменалепідоз дыпілідыёз дыфілабатрыёз мезацэстаідоз моніязіёз спарганоз тэніярынхоз тэніідозы цэнуроз цыстыцэркоз эхінакакозы эхінакакоз полікістозны
Цэстадозы, якімі чалавек не хварэе
авітэлінозы
Гл. таксама
Цэстадалогія
Крыніцы
Літаратура
Основы цестодологии. Т. 4 Абуладзе К. И. Таннаты — ленточные гельминты животных и ччеловека и вызываемые ими заболевания. — М., 1964 Астафьев Б. А. Очерки по общей патологии гельминтозов человека. — М., 1975
Катэгорыя:Стужачныя чэрві