«На апошнім дыханні» — артыкул Жан-Поль Бельмандо () — дэбютны поўнаметражны фільм Жан-Люка Гадара. Нараўне з карцінамі «Чатырыста ўдараў» і «Хірасіма, любоў мая» — адзін з першых і найбольш ключавых твораў «французскай новай хвалі». Фільм Гадара зрабіў сапраўдны фурор і выклікаў вялікую ўвагу сваім смелым візуальным стылем, які спалучаў ручную здымку і ірваны мантаж. Уваходзіць у розныя спісы лепшых фільмаў у гісторыі кіно.
Галоўны герой фільма Мішэль Пуакар мае прататыпа — сапраўдны Пуакар у лістападзе 1952 года скраў машыну, каб наведаць сваю хворую маці ў Гаўры, і ў канчатковым выніку забіў паліцэйскага-матацыкліста.
Сюжэт Мішэль — малады злачынец, які імітуе цынічныя звычкі экранных герояў Хамфры Богарта. Сыходзячы ад пераследу на сагнанай машыне, Мішэль забівае стрэлам паліцэйскага, які пераследуе яго. Без гроша ў кішэні ён вяртаецца да сваёй амерыканскай сяброўкі Патрыцыі, студэнткі-журналісткі. Хоць Патрыцыя ўвесь час сумняваецца ў разумнасці сваіх дзеянняў, яна не можа перамагчы сваёй цягі да маладога чалавека. Яны пачынаюць праводзіць час разам, займаючыся сексам, хаваючыся ад паліцэйскіх і крадучы машыны, каб зарабіць грошай на ўцёкі ў Італію. Чым бліжэй паліцыя, тым большая вытрымка патрабуецца ад Мішэля і тым ясней, што дабром яго з Патрыцыяй выхадкі не скончацца…
Крыніцы
Катэгорыя:Фільмы Жана-Люка Гадара Катэгорыя:Фільмы 1960 года Катэгорыя:50 фільмаў, якія неабходна паглядзець, перш чым памерці